Аш-Шуара сүрәсе — Аять 139

Сүзләрнең мәгънәләре:

• فَكَذَّبُوهُ — алар аны (Һуд пәйгамбәрне) ялганчыга чыгардылар.
• فَأَهْلَكْنَاهُمْ — Без аларны һәлак иттек.
• لَآيَةً — гыйбрәт, галәмәт, дәлил.

Аять тәфсире:

Һуд пәйгамбәр үз кавемен Аллаһуга гыйбадәт кылырга чакыргач, алар аның сүзләрен кире кактылар һәм ялганчы дип атадылар. Алар туры юлдан баш тартып, имансызлыкта дәвам иттеләр. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аларны бик салкын һәм көчле җил белән һәлак итте. Бу һәлакәттә соңгы уммәтләр өчен зур гыйбрәт бар — Аллаһның ґәзабыннан беркем дә кача алмый. Ләкин шуңа да карамастан, аларның күпчелеге иман китермәде, чөнки аларның йөрәкләре мөһерләнгән иде. Бу аять шулай ук пәйгамбәребез Мөхәммәдкә (с.г.в.) тәсәлли бирә: синә кадәрге пәйгамбәрләрне дә кавемнәре ялганга санаганнар, син дә моңа сабыр ит.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез — Ул теләгән бәндәсен теләсә нинди ґәзаб белән һәлак итә ала.
• Пәйгамбәрләргә каршы чыгу һәм аларны ялганчыга санау — бөек гөнаһ, ул һәлакәткә китерә.
• Аллаһның ґәзабы килгәндә, аны кире кайтарырга беркем дә көче җитми.
• Һәр уммәтнең һәлакәтендә киләчәк буыннар өчен гыйбрәт бар — бу тарихларны укып, үзебезгә нәтиҗә ясарга кирәк.
• Иман итүчеләр саны аз булса да, хак юлдан тайпылырга ярамый — пәйгамбәрләр үзләренә иярүчеләр аз булса да, Аллаһ эшен дәвам иткәннәр.
• Аллаһы Тәгалә мөэминнәргә рәхимле, ә кәферләргә каты ґәзаб белән килә.