Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 139

Macnaha Erayada:

• Fakadhaboohu: Waxay sii wadeen beeninta Nebi Huud (CS).
• Faahlaknaahum: Markaas baan ku halaagnay caddibaad daran.
• Aayad: Cibrad iyo waano dadka ku waana qaata.

Tafsiirka:

Ka dib markii ay reer Caad sii wadeen beeninta Nebi Huud (CS) oo ay ku madax adaygeen baaqii Eebe, ayaa Eebe ku halaagay iyagoo ku diriray dabayl qabow oo daran (dabayl xoog badan oo aan khayr lahayn). Halaaggaas wuxuu ku dhacay iyagoo ku sugan guryahoodii, waxaana lagu halaagay sababtoo ah beenintooda iyo madax adaygooda.

Halaaggaas oo dhan wuxuu u yahay calaamad iyo waano dadka ka dambeeya, si ay u ogaadaan in caddibaadda Eebe ay tahay mid dhab ah oo ku dhacda kuwa beeniya rasuulladiisa. Hase yeeshee, intooda badan oo maqashay sheekadooda ma ay rumeynin, waxayna sii wadeen gaalnimadooda iyo beenintooda.

Eebana waa ka adkaade, waa ka guulaysata waxa uu doono, wuxuuna awood u leeyahay inuu halaago kuwa beeniya, isagoo u naxariista mu'miniinta.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Caddibaadda Eebe waa mid dhab ah oo ku dhacda kuwa beeniya rasuulladiisa, markaas waa inaan ka digtoonaano falalka keenaya cadho Eebe.
2. Halaagga ummadihii hore waa waano iyo cibrad naga dhigaysa inaan ku dadaalno rumaynta Eebe iyo rasuulkiisa.
3. Naxariista Eebe waxay u gaar tahay mu'miniinta, laakiin cadaabkiisu wuxuu ku dhacaa kuwa madax adayga ah, marka waa inaan ka mid noqonnaa kuwa Eebe u naxariisto.