سوره شعرا — آیه 160

معانی کلمات:

• قوم لوط: قوم حضرت لوط علیه السلام که در شهرهای سدوم و عموره (ناحیهٔ بحرالمیت) زندگی می‌کردند.
• المرسلین: پیامبران الهی؛ مراد از «مرسلین» در اینجا حضرت لوط و به‌تبع او همهٔ پیامبران است، زیرا دعوت همهٔ پیامبران یکی است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر می‌دهد که قوم لوط، پیامبر خود را تکذیب کردند. آنان نه‌تنها حضرت لوط را دروغگو خواندند، بلکه با این کار، در حقیقت همهٔ پیامبران الهی را تکذیب نمودند؛ زیرا پیام همهٔ پیامبران یکی است: دعوت به توحید، اطاعت از خدا و پرهیز از گناهان. کسی که یک پیامبر را انکار کند، در واقع رسالت همهٔ آنان را انکار کرده است، چراکه همه از جانب یک خدا مبعوث شده‌اند و اصول دعوتشان مشترک است. قوم لوط با وجود معجزات و هشدارهای پیامبرشان، بر کفر و گناهان زشت خود اصرار ورزیدند و سرانجام عذاب الهی آنان را فراگرفت.

فواید و پیام‌های آیه:

• تکذیب یک پیامبر، تکذیب همهٔ پیامبران است؛ پس باید به همهٔ آنان ایمان آوریم و میانشان فرق نگذاریم.
• سرنوشت قوم لوط عبرتی است برای همهٔ بشریت که عاقبت گناهان بزرگ و لجاجت در برابر حق، نابودی و خشم الهی است.
• این آیه نشان می‌دهد که خداوند هرگز بندگانش را بدون هشدار و فرستادن پیامبر رها نمی‌کند و حجت را بر آنان تمام می‌کند.
• ایمان به پیامبران، انسان را به راه پاکی و تقوا هدایت می‌کند و از عذاب دنیا و آخرت نجات می‌دهد.