سورت شعراء — آیت 176

د کلمو معناګانې:

• أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ: د هغې ځمکې اوسېدونکي چې ډېر ونې او باغونه يې لرل. "الأيكة" د هغه ځای نوم دی چې ډېر ونې او بوټي يې درلودل.
• الْمُرْسَلِينَ: پېغمبرانو (رسولانو) ته ويل کېږي.

د آيت تفسير:

د "ایکې" (ونو او باغونو) خاوندانو خپل پېغمبر شعیب عليه السلام دروغجن وباله. دوی نه يوازې شعیب عليه السلام رد کړ، بلکې ځکه چې دوی د هغه پېغام رد کړ، نو په حقيقت کې يې ټول پېغمبران دروغجن وبلل. ځکه چې ټول پېغمبران يو دين او يو پيغام لري، نو چا چې يو پېغمبر رد کړ، هغه په حقيقت کې ټول پېغمبران رد کړي دي. دا خلک د شعیب عليه السلام په لېږل شوي پيغام کې شک او انکار وکړ، او د هغه د دعوت پر ضد يې ولاړ شول.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. دا چې د يو پېغمبر انکار د ټولو پېغمبرانو د انکار په معنا دی، ځکه چې د دوی ټولو پيغام يو دی — د توحيد او د الله تعالی د اطاعت بلنه.
2. د الله تعالی په لاره کې د پېغمبرانو او د هغوی د پيروانو سره دښمني او مخالفت هيڅکله بريالی نه دی؛ الله تعالی تل خپل پېغمبران او مومنان ساتي.
3. د نعمتونو او ښکلو ځايونو درلودل (لکه ډېرې ونې او باغونه) د عذاب څخه نه شي ژغورلی؛ هغه څه چې ساتنه کوي ايمان او تقوا ده.
4. دا آيت موږ ته د عبرت درس راکوي چې له نعمتونو او دنيايي خوشحالیو څخه بايد غره نه شو، بلکې د الله تعالی د احکامو اطاعت وکړو.