سوره شعرا — آیه 176

معانی کلمات:

• أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ: مردم سرزمینی که درختان انبوه و بههمپیچیده داشتند؛ این لقب برای قوم شعیب علیهالسلام است.
• الْمُرْسَلِینَ: پیامبران الهی؛ منظور تکذیب همه پیامبران است، زیرا تکذیب یک پیامبر، تکذیب همه آنان محسوب میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر میدهد که مردم سرزمینی که درختان فراوان و انبوه داشتند (قوم شعیب)، پیامبر خود را دروغگو شمردند. آنان با تکذیب شعیب علیهالسلام، در حقیقت همه فرستادگان خدا را تکذیب کردند؛ زیرا دعوت همه پیامبران یکی است و محتوای رسالت آنان در اصول توحید و اطاعت از خداوند مشترک است. این قوم در میان درختان و نعمتهای فراوان زندگی میکردند، اما بهجای شکرگزاری، به شرک و فساد روی آوردند و پیامبر خدا را انکار کردند. شعیب علیهالسلام آنان را به تقوای الهی دعوت کرد و از عذاب خدا بیم داد و اعلام کرد که برای هدایت آنان هیچ پاداشی نمیخواهد و اجر او تنها بر پروردگار جهانیان است، اما آنان بر تکذیب خود اصرار ورزیدند.

فواید و پیامهای آیه:

• تکذیب یک پیامبر، به منزله تکذیب همه پیامبران است؛ زیرا همه آنان از جانب یک خدا و با یک پیام آمدهاند.
• زندگی در میان نعمتهای فراوان، نباید انسان را از یاد خدا و اطاعت از فرستادگانش غافل کند.
• پیامبران برای هدایت مردم هیچ اجر و پاداشی از آنان نمیخواهند و تنها پاداش خود را از خداوند میطلبند.
• سرنوشت تکذیبکنندگان پیامبران، هشداری است برای همه انسانها تا از این راه نروند و دعوت حق را بپذیرند.