سورت شعراء — آیت 177

د کلمو معناګانې:

• أَلَا تَتَّقُونَ: ایا تاسو له الله نه نه وېرېږئ؟ (د شرك او ګناهونو نه ځان نه ساتئ؟)

د آیت تفسیر:

کله چې شعیب علیه السلام خپل قوم ته وویل: ایا تاسو له الله نه نه وېرېږئ؟ یعنې ایا تاسو د الله له عذاب نه ډار نه کوئ، چې پر هغه شرك كوئ او د هغه په عبادت كې نور شریكان جوړوئ؟ دا خبره د هغه قوم په اړه ده چې د "ایکې" (ځنګلي ونو) په ځای كې اوسېده، او دوی خپل پیغمبر شعیب علیه السلام دروغجن وګڼلو، او په دې سره یې د ټولو پیغمبرانو تكذیب وكړ. شعیب علیه السلام دوی ته وویل: ایا تاسو به له الله نه ونه وېرېږئ او خپل شرك او ګناهونه به پرې نه ږدئ؟ هغه دوی ته د الله د عذاب څخه وېره وركوله، ځكه چې هغه د الله له لوري د هدایت لپاره رالېږل شوی و، او د هغه په سپارل شوې رسالت باندې يې ساتنه كوله. هغه دوی ته وویل: له الله ووېرېږئ او زما پیروي وكړئ، څو په سمه لار ولاړ شئ، او زه له دې تبلیغ په بدل كې له تاسو نه هېڅ اجر نه غواړم، زما اجر يواځې د رب العالمين پر غاړه دى.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا ښیي چې د پیغمبرانو تر ټولو لومړنۍ او ستره بلنه د تقوا او له الله نه د وېرې بلنه وه، ځكه چې تقوا د ټولو نیكیو بنسټ دى.
• په دې پوهېږو چې له الله نه وېره د انسان د اصلاح او د ګناهونو د پرېښودو سبب ګرځي.
• دا چې شعیب علیه السلام خپل قوم ته د الله د عذاب یادونه كوي، دا د پیغمبرانو شفقت او مهرباني ښیي چې د خپل قوم د هلاكت نه وېرېږي او غواړي چې دوى له عذاب نه وژغوري.
• په دې كې د دعوت د طریقې ښوونه ده، چې له خلکو سره په نرمۍ او مهربانۍ خبرې وكړو او د الله له عذاب نه يې ووېروو.