සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 176

වචනාර්ථ:

* أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ: ඝන වනාන්තරයක් හෙවත් අතුපතරින් ගැවසී ගත් ගස් වලින් වට වූ භූමියේ වාසය කළ ජනතාව.

* الْأَيْكَةِ: ඝන ලෙස අතුපතරින් වැසුණු වනාන්තරය.

* الْمُرْسَلِينَ: (අල්ලාහ් විසින්) එවන ලද දූතයින්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් අල්ලාහ් තආලා අපට දන්වා සිටින්නේ “අයිකා” නම් වූ ඝන වනාන්තරයෙන් වට වූ භූමියේ වාසය කළ ජනතාව ද තමන් වෙත එවන ලද දූතයින් බොරු කළ බවයි. ඔවුන් තමන් වෙත එවන ලද ශුආයිබ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් බොරු කළ විට, ඔවුන් සියලු දූතයින් බොරු කළවුන් බවට පත් වූහ. මන්ද යත්, එක් නබිවරයෙකු බොරු කිරීම යනු ඔහු ගෙන ආ සියලු පණිවිඩ බොරු කිරීමක් වන අතර, සියලු නබිවරුන්ගේ පණිවිඩය එකම එක දිව්ය පණිවිඩයක් බැවිනි. එබැවින් එක් නබිවරයෙකු බොරු කළ තැනැත්තා සියලු නබිවරුන් බොරු කළ බවට පත් වේ.

ශුආයිබ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් ඔවුන්ට මෙසේ පැවසූහ: “නුඹලා අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම සහ පාප ක්රියා නිසා අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය නොවන්නෙහුද? නියත වශයෙන්ම මම නුඹලා වෙත අල්ලාහ් විසින් එවන ලද විශ්වාසවන්ත දූතයෙකි. එබැවින් නුඹලා අල්ලාහ්ට බිය වී, මා නුඹලාට ඉදිරිපත් කරන ධර්ම මාර්ගය අනුගමනය කරන්න. මා මේ සඳහා නුඹලාගෙන් කිසිදු වේතනයක් ඉල්ලන්නේ නැත. මාගේ වේතනය ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති වන අල්ලාහ් මත මිස අන් කිසිවෙකු මත නොවේ.”

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. එක් නබිවරයෙකු ප්රතික්ෂේප කිරීම යනු සියලු නබිවරුන් ප්රතික්ෂේප කිරීමක් බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. මන්ද සියලු නබිවරුන් ගෙන ආවේ එකම දිව්ය පණිවිඩයයි.
2. නබිවරුන්ගේ මූලික කාර්යය වූයේ ජනතාව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය කරවීම සහ ඔහුගේ මාර්ගය පෙන්වා දීමයි.
3. නබිවරුන් කිසිදු ලෞකික වේතනයක් ඉල්ලා නොසිටි අතර, ඔවුන්ගේ ප්රතිඵලය අල්ලාහ් මත පමණක් පැවරූහ. මෙය ඔවුන්ගේ අවංකභාවයට සාක්ෂියකි.
4. අල්ලාහ්ගේ දූතයින්ට විරුද්ධ වූ සෑම ජනතාවක්ම අවසානයේ විනාශයට පත් වූ බව ඉතිහාසයේ සඳහන් වේ. එබැවින් අප හට අල්ලාහ්ගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
5. ස්වභාවික සම්පත් හා සශ්රීක පරිසරයෙන් යුත් ජනතාව වුවද, ඔවුන් අල්ලාහ්ට කීකරු නොවූ විට ඔවුන්ගේ සම්පත් ඔවුන්ව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් බේරා ගැනීමට සමත් නොවන බව මෙමගින් පෙනී යයි.