سورت شعراء — آیت 183

د معاني کلمو (په اړوند آیت کې):

• تَبْخَسُوا: کمول، نقصانول، له حق څخه کم ورکول.
• أَشْيَاءَهُمْ: د خلکو حقونه او مایې.
• تَعْثَوْا: فساد کول، وراني کول، ډېر بدي کول.
• مُفْسِدِينَ: هغه کسان چې په ځمکه کې وراني او خرابي خپروي.

د آیت تفسیر:

شعیب علیه السلام خپل قوم ته وویل: د خلکو حقونه مه کمولئ، او د هغوی له مایو او شیانو څخه مه خورئ، که په کیل وي، که په تول وي، که په پیسو وي او که په نورو معاملاتو کې وي. بلکې هر چا ته د هغه حق په بشپړه توګه ورکړئ. او په ځمکه کې د فساد او ورانۍ خپرول مه کوئ، لکه د شرک، وژنې، غلا، لارې وهنې، د خلکو ډارول او د نورو ګناهونو په کولو سره. دا ټول هغه کارونه دي چې د ټولنې نظم خرابوي او د خلکو ترمنځ دښمني او بې باوري زیاتوي.

د آیت څخه اخیستل شوي فایدې:

• دا آیت موږ ته ښيي چې اسلام د خلکو د حقونو د ساتنې او د معاملاتو د عدل او انصاف ډېر ټینګار کوي، او هر هغه څه چې د خلکو حقونه کم کړي، حرام ګڼل شوي دي.
• په دې آیت کې د فساد او ورانۍ د خپرولو څخه منع کول، د اسلام د دین د بشپړتیا او د ټولنې د سولې او امنیت لپاره د هغه د اندېښنې ښکارندوی دی.
• دا آیت مسلمانانو ته دا درس راکوي چې د خپلو معاملاتو په کولو کې دې له الله تعالی څخه ووېرېږي، او پوه شي چې د خلکو حقونه به د الله په وړاندې د حساب ورځې په ورځ سوال وي.
• د دې آیت له مخې، د یو مسلمان ژوند باید د عدل، امانت او صداقت پر بنسټ وي، او هغه باید د ټولنې د اصلاح لپاره هڅه وکړي، نه د هغې د خرابولو لپاره.