سورت شعراء — آیت 184

د کلمو معناګانې:

• اتقوا: وېرېږئ، ځان وساتئ.
• الجِبِلَّة: مخلوقات، خلقت، پخواني خلک.
• الْأَوَّلِينَ: لومړني، پخواني امتونه.

د آیت تفسیر:

الله تعالی خپل بنده ګانې ته وایي چې له هغه څښتن نه ووېرېږئ او د هغه له عذاب نه ځان وساتئ؛ هغه ذات چې تاسو یې پیدا کړي یاست او د هغه خلقت لړۍ یوازې پر تاسو نه ده درېدلې، بلکې هغه ستاسو نه مخکې تېر شوي امتونه او پخواني خلقتونه هم پیدا کړي وو. لکه څنګه چې هغه د لومړنیو خلکو خالق و، هماغه شان د وروستیو خلکو خالق هم دی. نو ځکه له هغه څخه ووېرېږئ او د هغه په امرونو عمل وکړئ او له نافرمانۍ نه ځان وساتئ، ځکه هغه پر تاسو باندې هم هماغه قدرت لري لکه څنګه چې پر پخوانیو امتونو یې درلود، او کله چې هغوی د هغه نافرماني وکړه، نو هغه یې په عذاب ونیول.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته د الله تعالی د عظمت او قدرت یادونه کوي، چې هغه د ټولو مخلوقاتو خالق دی، له لومړي انسان نه تر وروستي پورې.
• په دې آیت کې د پخوانیو امتونو یادونه د عبرت درس ورکوي، چې څنګه الله تعالی له ظالمانو او نافرمانو سره معامله کړې ده.
• دا آیت مونږ ته د تقوا (پرهیزګارۍ) اهمیت ښیي، چې د الله له عذاب نه ځان ساتل د سعادت او بریالیتوب لامل دی.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی له هر چا سره عادلانه چلند کوي، او د هغه د رحمت او عذاب ترمنځ توازن شته؛ نو مونږ باید د هغه د رحمت هیله ولرو او د هغه له عذاب نه ووېرېږو.