සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 183

වචනාර්ථ:

• තබ්ඛසූ (තබ්ඛිස්): අඩු කිරීම, අඩුපාඩු කිරීම, අයිතිවාසිකම් අහිමි කිරීම.
• ත’සෞ (ත’ය්): අධික ලෙස නපුරු ක්රියා කිරීම, අවුල් ජාලා ඇති කිරීම, විනාශය පැතිරවීම.
• මුෆ්සිදීන්: විනාශකාරීන්, කරදර ඇති කරන්නන්.

අර්ථ විවරණය:

ෂුඅයිබ් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන්ගේ ජනතාව වෙළඳාමේදී කිරුම් හා මිනුම්වලදී වංචා කරමින් ජනතාවගේ අයිතිවාසිකම් අහිමි කරමින් සිටියහ. එබැවින් ඔවුන්ට උපදෙස් දෙමින් මෙසේ පැවසූහ: “මිනිසුන්ගේ දේවල් අඩු නොකරන්න. එනම්, ඔවුන්ට හිමිවිය යුතු දේ කිරුමේදී හෝ මිනුමේදී හෝ වෙනත් කිසිදු ගනුදෙනුවකදී අඩු නොකරන්න. ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සම්පූර්ණයෙන්ම ලබා දෙන්න.”

තවද, “මිහිතලයේ විනාශකාරීන් ලෙස නපුරු ක්රියා නොකරන්න.” එනම්, ඝාතන, මංකොල්ලකෑම්, මංපැහැරීම්, ජනතාව බිය ගැන්වීම, අයුක්තිය, අසාධාරණය වැනි විවිධ පාප ක්රියා මගින් පොළොවේ අවුල් ජාලා ඇති කිරීමෙන් වළකින්න. අල්ලාහ්ගේ අණට අකීකරු වීමෙන් හා සීමාවන් ඉක්මවා යාමෙන් සමාජයේ සාමය හා සාධාරණත්වය විනාශ නොකරන්න.

මෙම උපදෙස් මගින් පෙන්වා දෙන්නේ, ආර්ථික වංචාව සහ සමාජ අවුල් ජාලා යන දෙකම සමාජයේ විනාශයට හේතු වන බවයි. එබැවින් ධර්මිෂ්ඨ සමාජයක් ගොඩනැගීමට නම්, වෙළඳාමේදී අවංක වීම සහ සමාජයේ සාමය ආරක්ෂා කිරීම අත්යවශ්ය වේ.

පාඩම්:

1. අන් අයගේ අයිතිවාසිකම් ආරක්ෂා කිරීම ඉස්ලාමයේ ඉතා ඉහළ තැනක තබා ඇත. වෙළඳාමේදී හෝ වෙනත් කටයුතුවලදී කිසිවෙකුගේ අයිතියක් අඩු කිරීම බරපතල පාපයකි.
2. ඉස්ලාම් ධර්මය සමාජ සාමයට ඉතා වැදගත්කමක් දක්වයි. පොළොවේ විනාශය හා අවුල් ජාලා ඇති කිරීම තහනම් කර ඇත.
3. මුස්ලිම්වරයෙකු තම ගනුදෙනුවලදී සහ සමාජ ජීවිතයේදී අවංක, සාධාරණ හා සාමකාමී විය යුතුය. එය ඔහුගේ ඇදහිල්ලේ පරිපූර්ණත්වයේ සලකුණකි.
4. ආර්ථික වංචාව සහ සමාජ අවුල් ජාලා යන දෙකම සමාජයේ දුර්වලතාවයට හා විනාශයට හේතු වේ. එබැවින් ඒවායින් වැළකීම ධර්මිෂ්ඨ සමාජයක් ගොඩනැගීමේ පදනමයි.
5. අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහය ලබා ගැනීමට හා පරීක්ෂාවලින් ආරක්ෂා වීමට නම්, අන් අයට හානියක් නොකර, ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් සම්පූර්ණයෙන් ලබා දීම අත්යවශ්ය වේ.