Surat Asy-Syu'ara — Ayat 190

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• آيَةً (āyatan): tandha utawa pelajaran kang gedhe.
• مُّؤْمِنِينَ (mu'minīn): wong-wong kang percaya lan ngakoni kebeneran.

1. Tafsir ayat:

Saktemene ing kedadeyan kang wis kasebut mau — yaiku piwales kang tumiba marang umate Nabi Syu'aib — ana tandha lan pelajaran kang cetha banget. Kedadeyan iku nuduhake sepira gedhene kuwasa lan kuwase Allah anggone nyiksa wong-wong kang padha ngapusi lan nglakoni dosa. Dadi, kedadeyan mau dadi piwulang kanggo sapa wae kang gelem njupuk pelajaran lan mikir. Nanging, sanajan wis ana tandha lan pelajaran kang cetha, tetep wae akehe wong-wong mau ora padha percaya lan ora gelem njupuk pelajaran saka kedadeyan iku.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben kedadeyan kang wis kelakon ing jaman biyen iku dadi tandha lan pelajaran kanggo awake dhewe, supaya ora nglakoni kesalahan kang padha.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Adil, mula sapa wae kang nglakoni dosa lan ngapusi kudu padha ngati-ati.
• Ngajak awake dhewe supaya dadi wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran, ora mung nglalekake lan nglirwakake.
• Nggugah ati supaya tambah percaya marang Allah lan marang kebeneran Al-Qur'an, amarga crita-crita ing Al-Qur'an iku nyata lan kebak piwulang.
• Dadi pangeling yen dadi wong mukmin iku pilihan kang paling apik, amarga mung wong kang gelem percaya lan njupuk pelajaran kang bakal slamet lan begja.