Surja Esh-Shu'ara — Ajet 204

Kuptimi i fjalëve:

• A fe-bi adhabina – A vallë me dënimin Tonë?
• Yesta'xhilun – Ata po e kërkojnë me ngut (po e shpejtojnë)?

Tefsiri i ajetit:

Kjo pyetje retorike vjen si qortim dhe habi ndaj atyre që talleshin me premtimin e dënimit. Kur Pejgamberi a.s. ua përmendte dënimin e Allahut dhe i paralajmëronte ata, jobesimtarët në vend që të pendoheshin dhe të ktheheshin te e vërteta, ata talleshin e thoshin: "Kur do të vijë ai dënim që na premton? Na trego kur do të ndodhë!" Ata e kërkonin me tallje e me ngut ardhjen e dënimit, duke mos e besuar atë.

Allahu i Lartësuar i qorton ata me këtë pyetje: A vallë me dënimin Tim kërkonit të shpejtoni? A nuk e dini se dënimi Im është i tmerrshëm dhe i padurueshëm? Ata nuk e dinin se çfarë po kërkojnë, sepse dënimi i Allahut është diçka që asnjë njeri nuk mund ta përballojë. Ata e kërkonin atë nga injoranca dhe tallja, pa e kuptuar pasojën e tmerrshme të tij.

Ky ajet tregon se ata ishin aq kokëfortë dhe tallës, saqë në vend që të frikësoheshin nga dënimi, ata e kërkonin atë me ngut, duke menduar se kurrë nuk do të vijë. Por Allahu i Lartësuar i paralajmëron se dënimi i Tij do t'u vijë atyre papritur, kur ata më së paku e presin.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të mos nxitojmë me dënimin e Allahut – Njeriu nuk duhet të kërkojë me ngut dënimin e Allahut për askënd, sepse Allahu është i Urtë dhe e di kohën e duhur për çdo gjë. Ai i jep njeriut afat që të pendohet.
2. Tallja me premtimet e Allahut është shenjë e injorancës – Ai që tall me premtimet e Allahut, në të vërtetë nuk e njeh fuqinë e Tij dhe nuk e kupton seriozitetin e çështjes.
3. Dënimi i Allahut vjen papritur – Kur njerëzit mendojnë se janë të sigurt dhe tallen me premtimet hyjnore, atëherë dënimi i Allahut u vjen atyre në momentin më të papritur.
4. Mëshira e Allahut është e madhe – Allahu nuk e shpejton dënimin, por i jep njeriut afat që të pendohet dhe të kthehet te e vërteta. Kjo tregon mëshirën e Tij të pakufishme ndaj robërve të Tij.
5. Të jemi të kujdesshëm nga dënimi i Allahut – Besimtari duhet të jetë gjithmonë i vetëdijshëm për fuqinë e Allahut dhe të mos ndihet i sigurt nga dënimi i Tij, por të jetojë në bindje dhe devotshmëri.