Sure Şuarâ — Ayet 204

Kelime Anlamları:

• Fe (فَ): Öyleyse, peki.
• Bi-azâbinâ (بِعَذَابِنَا): Bizim azabımızı.
• Yesta'cilûn (يَسْتَعْجِلُونَ): Acele istiyorlar, çabuk gelmesini bekliyorlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, kâfirlerin akıl almaz tutumlarını ve aceleciliklerini sorgulayarak onları kınamaktadır. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) onları Allah'ın azabıyla uyardığında, onlar bu uyarıyı ciddiye almayıp alaycı bir şekilde: "Bu azap ne zaman gelecek? Haydi getir de görelim!" diyerek azabın çabuk gelmesini istiyorlardı.

Yüce Allah bu âyette onların bu çirkin tavrını şöyle sorguluyor: "Onlar, bizim azabımızı mı acele istiyorlar?" Bu ifade, onların ne kadar gaflet içinde olduklarını ve akılsızca davrandıklarını ortaya koymaktadır. Çünkü azap, kendilerine gelecek olan bir felâkettir; bunu istemek, akıllı bir insanın yapacağı iş değildir. Bu, tıpkı bir hastanın kendi ilacını değil de zehri acele istemesine benzer.

Bu sorgulama, onların bu davranışının ne kadar yersiz ve tehlikeli olduğunu gözler önüne serer. Onlar, Allah'ın kendilerine tanıdığı mühleti fırsat bilip tövbe etmeleri gerekirken, o mühleti azabı kışkırtmak için kullanıyorlardı. Hâlbuki Allah Teâlâ onlara sabrediyor, belki imana gelirler diye bekliyordu. Fakat onlar bu rahmet kapısını yüzlerine kapatıyor ve azabı davet ediyorlardı.

Aziz kardeşim! Bu âyet bize ne kadar büyük bir ders vermektedir. İnsan, Allah'ın rahmetine sığınmalı, azabından korkmalı ve O'na yönelmelidir. Azabı istemek değil, azaptan korunmanın yollarını aramak gerekir. Allah'ın mühleti bir fırsattır; bu fırsatı değerlendirip tövbe etmek, O'na yönelmek en akıllıca iştir. Unutmayalım ki Allah Teâlâ çok bağışlayıcıdır, tövbe eden kullarını sever ve onların günahlarını affeder. O halde bizler, azabı acele isteyenler gibi değil, rahmete koşanlar gibi olalım. Rabbimizin affına ve merhametine sığınalım. Çünkü O'nun rahmeti, gazabını kuşatmıştır ve tövbe kapısı, kıyamete kadar açık kalacaktır.