Surja Esh-Shu'ara — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• فَفَرَرْتُ: Ikën, ika prej jush.
• لَمَّا خِفْتُكُمْ: Kur u frikësova nga ju, nga frika se do të më vrisnit.
• فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا: Më dhuroi Zoti im urtësi e dituri (dhe profetësi).
• مِنَ الْمُرْسَلِينَ: Nga të dërguarit e Zotit.

Tefsiri i Ajetit:

Musai (alejhi selam) iu përgjigj Faraonit, duke i kujtuar ngjarjen e vërtetë: "Unë e bëra atë vepër (vrasjen e koptit) para se të më vinte shpallja dhe para se të bëhesha profet. Pasi ndodhi ajo ngjarje, unë ika prej jush nga frika se do të më vrisnit për atë që kisha bërë pa dashje. Më pas, Zoti im, nga mëshira dhe mirësia e Tij, më dhuroi dituri e urtësi të madhe dhe më bëri nga të dërguarit e Tij, duke më zgjedhur për ta përcjellë mesazhin e Tij te njerëzit."

Pastaj Musai vazhdoi duke i kujtuar Faraonit mirësinë që i kishte bërë, por e ktheu argumentin kundër tij: "A thua ti po ma numëron si mirësi atë që më bëre, duke më rritur në shtëpinë tënde, ndërsa në të njëjtën kohë i ke skllavëruar bijtë e Izraelit, ua ther djemtë dhe i lë gratë e tyre të gjalla?!" Kështu, Musai e ekspozoi padrejtësinë e Faraonit dhe i tregoi se e ashtuquajtura "mirësi" e tij ishte në të vërtetë një shtypje e madhe ndaj popullit të tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti dhe guximi në të thënët e së vërtetës: Musai (alejhi selam) nuk e fshehu të kaluarën e tij, por e rrëfeu hapur atë që kishte ndodhur, duke treguar se i dërguari i Zotit është i sinqertë dhe nuk ka nevojë të gënjejë.
2. Zoti i jep dituri dhe udhëzim kujt të dojë: Nga mëshira e Tij, Zoti ia dhuroi Musait diturinë dhe profetësinë pas një periudhe frike dhe ikjeje, duke treguar se vështirësitë nuk janë pengesë për suksesin e atij që mbështetet te Zoti.
3. Të kujtuarit e mirësive të Zotit: Njeriu duhet t'i kujtojë mirësitë e Zotit ndaj tij, sepse kjo e bën atë më afër Zotit dhe e ndihmon të durojë sprovat.
4. E vërteta nuk fshihet pas justifikimeve: Musai nuk u justifikua për veprën e tij, por e pranoi atë dhe tregoi se Zoti ia fali dhe e ngriti në gradë të lartë, duke na mësuar se pendimi i sinqertë e pastron njeriun dhe e ngre atë.