Surat Asy-Syu'ara — Ayat 21

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَفَرَرْتُ (fa farartu): banjur aku mlayu / ngungsi.
• مِنكُمْ (minkum): saka kowe kabeh (para wong Mesir lan Fir'aun).
• لَمَّا خِفْتُكُمْ (lamma khiftukum): nalika aku wedi marang kowe kabeh.
• فَوَهَبَ (fa wahaba): banjur paring / nugraha.
• حُكْمًا (hukman): kaweruh / kawicaksanan / kenabian.
• الْمُرْسَلِينَ (al-mursalin): para utusan (rasul).

2) Katrangan tafsir ayat:

Nabi Musa 'alaihissalam mangsuli pangucape Fir'aun kanthi jujur lan andhap asor. Panjenengané ngendika: "Aku mlayu saka ngarepmu, dhuh Fir'aun, nalika aku wedi yèn kowe bakal matèni aku merga saka kedadéan sing wis kelakon biyèn, yaiku nalika aku ora sengaja matèni wong Mesir. Aku banjur ngungsi menyang tanah Madyan supaya slamet."

Ing kana, Gusti Allah paring nugraha marang Nabi Musa arupa kaweruh, kawicaksanan, lan kenabian. Allah uga ndadèkaké panjenengané kalebu para rasul sing diutus marang manungsa. Dadi, kabèh kuwi dudu amalé Nabi Musa dhéwé, nanging murni peparing lan kanugrahan saka Gusti Allah sing Maha Welas.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Gusti Allah Maha Ngatur lan Maha Welas. Kedadéan sing katoné ala, kayata mlayu lan ngungsi, bisa dadi dalan tumuju kabegjan lan kanugrahan sing gedhé saka Allah.
• Ora ana sing kudu wedi kelangan pangarep-arep. Nabi Musa wis tau dadi wong sing diupaya dipatèni, nanging Allah malah ngangkat panjenengané dadi rasul. Iki nuduhaké yèn pitulungané Allah iku mesthi teka ing wektu sing pas.
• Kanugrahan sing paling gedhé iku dudu bandha donya, nanging kaweruh lan pituduh saka Allah. Nabi Musa diparingi "hukman", yaiku kaweruh lan kenabian, sing luwih aji tinimbang kabèh kasugihané Fir'aun.
• Kita kudu ngakoni yèn kabèh kabecikan iku saka Allah. Nabi Musa ora gumunggung, nanging ngakoni yèn kabèh iku peparingé Gusti Allah. Iki dadi tuladha supaya kita tansah syukur lan ora takabur.
• Islam iku agama sing ngajèni kabeneran lan kejujuran. Nabi Musa ngakoni kedadéan sing wis kelakon kanthi jujur, lan iki nuduhaké yèn para nabi iku tuladha ing bab kejujuran lan akhlak sing mulya.

Mula, ayat iki ngajak kita supaya tansah percaya marang pitulungané Allah, syukur marang saben kanugrahan, lan ora wedi ngadhepi kasusahan, amarga Gusti Allah iku Maha Ngertos lan Maha Welas marang para kawulané sing setya.