سوره شعرا — آیه 31

معانی کلمات:

• «فَأْتِ بِهِ»: آن را بیاور (یعنی معجزه و نشانهای را که به آن اشاره کردی ارائه بده).
• «الصَّادِقِينَ»: راستگویان.

تفسیر آیه:

فرعون در پاسخ به دعوت موسی علیهالسلام که او را به ایمان به خدای یگانه و رهایی بنیاسرائیل فرا میخواند و از نشانهای روشن برای اثبات صدق گفتارش سخن گفت، با حالتی آمیخته به استهزا و چالش، گفت: «اگر راست میگویی و در ادعای خود صادقی، آن نشانه و معجزهای را که از آن سخن گفتی بیاور تا ببینیم.» او با این سخن، در واقع خواستار ارائه دلیل و برهان شد، اما نیتش ایمان آوردن نبود؛ بلکه میخواست موسی را در برابر جمع به چالش بکشد و اگر نتواند معجزهای بیاورد، او را دروغگو جلوه دهد. این جمله نشان میدهد که فرعون با وجود قدرت و ادعای خدایی، در برابر حقیقت، درمانده و متکی به ظاهر بود و میخواست با این درخواست، موقعیت خود را حفظ کند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که پیامبران الهی همواره برای اثبات دعوت خود، دلایل و معجزات روشن ارائه میکردند و از مواجهه با مخالفان هراسی نداشتند؛ زیرا بر حقانیت خود اطمینان داشتند.
• درخواست دلیل و برهان در مسائل اعتقادی، امری پسندیده است، اما اگر با نیت لجاجت و انکار باشد، هرگز به هدایت منجر نمیشود؛ چنانکه فرعون با دیدن معجزات بعدی نیز ایمان نیاورد.
• این آیه نشان میدهد که خداوند به بندگانش فرصت میدهد تا حقیقت را بپذیرند، اما کسانی که با تکبر و عناد در برابر حق میایستند، سرانجام گرفتار عذاب الهی میشوند.
• مؤمن باید در دعوت خود، استوار و آماده ارائه دلایل باشد و از چالشهای مخالفان نهراسد، زیرا یاری خداوند با صادقان است.