Şüəra surəsi — Ayə 46

Sözlərin izahı:

• فَأُلْقِيَ — "atıldılar, yerə çırpıldılar" deməkdir. Burada onların öz iradələri ilə deyil, gördükləri möcüzənin təsiri altında sanki qüvvə ilə səcdəyə atıldıqları ifadə olunur.
• السَّحَرَةُ — "sehrbazlar" deməkdir. Fironun Musaya (əleyhissəlam) qarşı topladığı sehr ustaları nəzərdə tutulur.
• سَاجِدِينَ — "səcdə edənlər" deməkdir. Yəni üzləri yerə qapanmış, təzim edən vəziyyətdə.

Ayənin təfsiri:

Sehrbazlar Musanın (əleyhissəlam) əsaının onların sehrini udub yox etdiyini görən kimi özlərini saxlaya bilmədilər. Onlar yaxşı bilirdilər ki, bu, sehr deyil, insan gücündən üstün olan həqiqi bir möcüzədir. Elə buna görə də hamısı birlikdə yerə qapanıb səcdəyə düşdülər. Bu səcdə onların qəlblərindəki haqqın qəbulunun təzahürü idi — sanki onları görünməz bir qüvvə tutub üzləri üstə yerə çırpmışdı. Onlar Rəbbin qüdrətini dərk etdilər və Allaha iman gətirdilər.

Bu səhnə bizə göstərir ki, haqq aşkar olduqda qəlb təvazö edir və insan öz acizliyini etiraf edir. Sehrbazlar Fironun təhdidlərinə baxmayaraq, haqqı danmaq əvəzinə Allaha boyun əydilər. Onların bu hərəkəti imanın nə qədər qiymətli olduğunu və haqq qarşısında təvazönün əsl şücaət olduğunu göstərir. Hər bir insan üçün ibrət budur ki, haqqı gördükdə təkəbbür göstərməyib, onu qəbul etmək ən böyük qazancdır. Allahın qüdrəti qarşısında baş əymək insanı ucaltdığı kimi, bu sehrbazlar da bir anda ən böyük şərəfə nail oldular — onlar artıq Fironun deyil, Rəbbül-aləminin qulları idilər.