சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 46

சொற்பொருள்:

• فَأُلْقِيَ – (அவர்கள்) தூக்கி எறியப்பட்டனர் / வீழ்த்தப்பட்டனர். இது அவர்கள் விருப்பமின்றி, தங்களைக் கட்டுப்படுத்த முடியாமல் தரையில் விழுந்ததைக் குறிக்கிறது.
• السَّحَرَةُ – சூனியக்காரர்கள் (பெருவாரியான சூனியக்காரர்கள்).
• سَاجِدِينَ – சிரம் பணிந்தவர்களாக (சஜ்தாவில் விழுந்தவர்கள்).

விளக்கம்:

மூசா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் தமது கைத்தடியை எறிந்தபோது, அது ஒரு பெரிய பாம்பாக மாறி, சூனியக்காரர்கள் எறிந்த அனைத்து கயிறுகளையும், கோல்களையும் விழுங்கிவிட்டது. இந்த அற்புதமான காட்சியைக் கண்ட சூனியக்காரர்கள், இது வெறும் சூனியம் அல்ல என்பதை உடனடியாக உணர்ந்தனர். ஏனெனில், சூனியத்தால் இயற்கையை மாற்ற முடியாது; இது இறைவனின் நேரடி சக்தியின் வெளிப்பாடே தவிர வேறில்லை.

அந்த உண்மையை அவர்கள் மனதில் உறுதியாக நம்பியதும், அவர்களது உடல்கள் தாமாகவே கட்டுப்பாட்டை இழந்தன. அவர்கள் விருப்பமின்றி, தங்களைத் தாங்களே கட்டுப்படுத்த முடியாமல், ஒரே நேரத்தில் அனைவரும் சஜ்தாவில் (சிரம் பணிந்து) தரையில் வீழ்ந்தனர். இது அவர்களின் மனதில் ஏற்பட்ட திடீர் ஞான ஒளியின் வெளிப்பாடாகும். அவர்கள் இறைவனின் மகத்துவத்தைக் கண்டு, தங்கள் சூனியக் கலையை முற்றிலுமாக கைவிட்டு, உண்மை இறைவனுக்கு முன் தலைவணங்கினார்கள்.

பயன்கள்:

1. உண்மையின் சக்தி: உண்மை எப்போதும் வெற்றிபெறும்; பொய்யும் சூனியமும் எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், இறைவனின் சக்திக்கு முன் தோற்றுப்போகும்.
2. ஞானத்தின் தாக்கம்: ஒரு மனிதனின் இதயம் உண்மையை உணர்ந்தவுடன், அவனது உடலும் ஆன்மாவும் அதற்கு பதிலளிக்கும். சூனியக்காரர்கள் தங்கள் தொழிலையும், புகழையும், பதவியையும் உடனே துறந்து சத்தியத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்கள்.
3. பாவமன்னிப்பின் வாசல்: ஒருவர் எவ்வளவு பெரிய பாவியாக இருந்தாலும், உண்மையை உணர்ந்து இறைவனிடம் திரும்பினால், அவருக்கு மன்னிப்பு உண்டு. சூனியம் போன்ற கொடிய பாவத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், உண்மையை ஏற்றவுடன் இறைவனின் அருளுக்கு உரியவர்களானார்கள்.
4. இறைவனின் அடையாளங்கள்: இறைவனின் அத்தாட்சிகள் மனிதர்களின் இதயங்களை மாற்றும் சக்தி கொண்டவை. அவற்றைக் காணும் ஒவ்வொருவரும் சிந்திக்க வேண்டும்.