سورت شعراء — آیت 52

د مهمو کلمو معنا:

• أَسْرِ: د شپې له مخې سفر کول، د شپې وخت ته وړل.
• بِعِبَادِي: زما بندګان، يعني بني اسرائيل چې پر موسى يې ايمان راوړى و.
• مُتَّبَعُونَ: تعقيبېدونكي، پسې راتلونكي (فرعون او د هغه لښكر).

د آيت تفسير:

الله تعالیٰ خپل پيغمبر موسى عليه السلام ته وحي وكړه چې زما بندګان (بني اسرائيل) د شپې له مخې له مصر څخه وباسه، ځكه چې فرعون او د هغه لښكر به ستاسو پسې راځي تر څو تاسو بېرته راوګرځوي او يا له منځه يې يوسي. دا حكم هغه وخت وركړل شو چې موسى عليه السلام ته يې د فرعون له ظلم څخه د خلاصون امر وكړ، او دا د بني اسرائيلو د نجات او د فرعون د هلاكت د لړۍ پيل و. په دې آيت كې الله تعالیٰ موسى عليه السلام ته د شپې د وتلو امر كوي، ځكه چې د شپې تګ د دښمن له سترګو څخه د پټېدو او د خوندي تېښتې لپاره غوره وخت و. دا هم څرګندوي چې الله تعالیٰ خپلو پيغمبرانو ته په سختو وختونو كې لارښوونه كوي او د دښمن له مكر څخه يې ساتي.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

1. الله تعالیٰ خپلو بندګانو ته هيڅكله هم د ظلم په وخت كې نه پرېږدي، بلكې د خلاصون لار ورښيي.
2. په مشكلاتو كې د تدبير او حكمت كارول ضروري دي؛ لکه د شپې په تياره كې سفر كول چې د دښمن له سترګو پټ و.
3. پيغمبرانو ته وحي كول د الله تعالیٰ د رحمت او لارښوونې يو لوی دليل دی، چې خپل بندګان په سمه لار باندې روان كړي.
4. دا آيت مومنانو ته تسلي وركوي چې كه د دښمن ځواك ډېر وي، الله تعالیٰ د خپلو بندګانو سره دی او د هغوی ساتنه كوي.
5. په دې كې د صبر او توكل درس دی، ځكه چې موسى عليه السلام له سختو شرايطو سره سره د الله تعالیٰ په امر عمل وكړ او پايله يې د بني اسرائيلو نجات او د فرعون هلاكت و.