سوره شعرا — آیه 66

معانی کلمات:

• أَغْرَقْنَا: غرق کردیم، به آب فرو بردیم.
• الْآخَرِينَ: دیگران، یعنی فرعون و لشکریانش.

تفسیر آیه:

پس از آنکه خداوند متعال دریا را برای موسی و بنی‌اسرائیل شکافت و آنان را از میان دو ستون آب به سلامت عبور داد، فرعون و سپاهیانش که در تعقیب آنان بودند، وارد همان راه خشک شدند. اما به محض اینکه موسی و همراهانش به ساحل امن رسیدند و آخرین نفر از بنی‌اسرائیل از دریا بیرون آمد، خداوند فرمان داد تا آب‌ها به هم بپیوندند و دریا بر فرعون و لشکریانش بسته شد و همگی در دم غرق گشتند. این غرق‌شدن، عذاب الهی و نابودی کامل دشمنان حق بود؛ به‌گونه‌ای که هیچ‌یک از آنان نجات نیافت و سرنوشتشان عبرتی برای جهانیان شد.

فواید و پیام‌های آیه:

1. نصرت الهی برای مؤمنان: این آیه نشان می‌دهد که خداوند هرگز بندگان مؤمن خود را در برابر دشمنان تنها نمی‌گذارد و در سخت‌ترین لحظات، راه نجاتی برای آنان فراهم می‌کند؛ همان‌گونه که برای موسی و پیروانش در دل دریا راهی باز کرد.
2. عاقبت ظالمان: غرق شدن فرعون و سپاهیانش یادآور این حقیقت است که ظلم و تکبر هرگز پایدار نیست و سرانجامِ ستمگران، نابودی و خواری است؛ حتی اگر مقطعی قدرت و شوکت داشته باشند.
3. قدرت بی‌پایان خداوند: این واقعه نشان می‌دهد که خداوند بر همه چیز تواناست و می‌تواند با یک فرمان، طبیعت را در خدمت بندگان صالح خود درآورد و دشمنانشان را نابود کند؛ پس هیچ‌کس نباید به قدرت مادی خود مغرور شود.
4. عبرت‌آموزی: داستان غرق شدن فرعون برای همه انسان‌ها درس عبرت است تا از سرکشی در برابر فرمان خداوند بپرهیزند و بدانند که هیچ پناهگاهی جز رحمت الهی برای بندگان وجود ندارد.