Surja Esh-Shu'ara — Ajet 75

Kuptimet e fjalëve:

• Era'ejtum (أَفَرَأَيْتُم): A e keni parë dhe vështruar me mendime të thella?
• Ma kuntum ta'budun (مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ): Atë që e adhuronit vazhdimisht.

Tefsiri i Ajetit:

Ibrahimi a.s. iu tha popullit të tij me qëllim që t'i zgjonte mendjet e tyre: "Më tregoni mua, a e keni parë me sy të hapur dhe a keni menduar thellë për atë që jeni duke e adhuruar?" Ai donte t'i bënte ata të reflektojnë mbi realitetin e idhujve që adhuronin – idhuj që nuk dëgjojnë, nuk shohin, nuk sjellin dobi e as dëm. Këta idhuj ishin krijesa të dobëta, të cilat nuk mund të mbrojnë as veten e tyre, e lëre më adhuruesit e tyre. Ibrahimi a.s. i ftoi ata që të përdorin mendjen dhe arsyen për të dalluar të vërtetën nga e kota, sepse adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është humbje e qartë. Ai e bëri këtë pyetje retorike për t'i nxitur ata që të dëshmojnë me vetëdije se këta idhuj nuk meritojnë asnjë lloj adhurimi, sepse ata janë krijesa të ngjashme me ta – të krijuar dhe të paaftë.

Përfitimet e nxjerra nga ajete:

1. Rëndësia e mendimit dhe reflektimit – Njeriu duhet të përdorë mendjen për të dalluar të vërtetën nga e kota, sepse Allahu e krijoi njeriun me aftësinë e arsyetimit për ta njohur Zotin e tij.
2. Liria nga adhurimi i rremë – Besimtari duhet të jetë i lirë nga çdo formë adhurimi që nuk i përket Allahut, duke e pastruar zemrën dhe jetën e tij nga idhujtaria në të gjitha format e saj.
3. Dialogu i urtë dhe i qetë – Ibrahimi a.s. na mëson se si t'i ftojmë njerëzit drejt së vërtetës me butësi dhe logjikë, duke i nxitur ata të mendojnë vetë, e jo me forcë ose imponim.
4. Sinqeriteti në adhurim – Adhurimi duhet t'i kushtohet vetëm Allahut, Krijuesit të gjithësisë, i Cili është i Vetmi që meriton të adhurohet, sepse Atij i përket krijimi dhe urdhëri.
5. Vlera e thirrjes ndaj besimit – Thirrja ndaj Islamit duhet të jetë e bazuar në prova dhe argumente të qarta, ashtu siç veproi Ibrahimi a.s. me popullin e tij.