Surja Esh-Shu'ara — Ajet 76

Kuptimi i fjalëve:

• Âbâ'ukum – prindërit tuaj, paraardhësit tuaj.
• El-Ekdemûn – të lashtët, ata që kanë ardhur para jush në kohë të largëta.

Tefsiri i ajetit:

Ibrahimi a.s. iu drejtua popullit të tij me pyetje retorike, duke i ftuar ata të mendojnë thellë: "A po i shihni me mendje të kthjellët ata që i adhuroni, ju dhe baballarët tuaj të lashtë?" Me këtë pyetje, ai donte t'i bënte ata të kuptojnë se idhujt që adhuronin nuk kishin as dëgjim, as shikim, as dobi, as dëm – ata ishin krijesa të vdekura, pa asnjë fuqi. Adhurimi i tyre ishte i kotë dhe i pabazuar, sepse ata nuk meritonin asnjë lloj respekti apo adhurimi. Ibrahimi a.s. donte t'i zgjonte ata nga gjumi i padijes dhe t'i bënte të kuptojnë se rruga e tyre ishte e gabuar, sepse edhe baballarët e tyre të lashtë kishin qenë në gabim, dhe tradita e trashëguar nuk është argument për të vërtetën.

Përfitimet nga ajeti:

1. Njeriu duhet të përdorë mendjen dhe arsyen për të vlerësuar besimin e tij, dhe të mos ndjekë verbërisht traditat e të parëve pa i shqyrtuar ato.
2. Të vërtetën nuk e bën të vlefshme fakti se shumë njerëz e ndjekin atë, apo se është trashëguar nga brezat e kaluar – e vërteta është ajo që përputhet me arsyen dhe me udhëzimin hyjnor.
3. Thirrja e pejgamberëve ka qenë gjithmonë e mbështetur në dialogun logjik dhe në argumentet e qarta, jo në dhunë apo detyrim.
4. Islami e liron njeriun nga robëria ndaj krijesave të vdekura dhe e drejton atë drejt adhurimit të vetëm të Krijuesit, i cili është i Gjalli dhe i Përjetshmi.