سوره شعرا — آیه 95

معانی کلمات:

• جُنُودُ: لشکرها و سپاهیان، یاران و پیروان.
• إِبْلِیسَ: نام شیطان و پیشوای گمراهان.
• أَجْمَعُونَ: همه با هم، بدون استثنا.

تفسیر آیه:

در این آیه، خداوند متعال از سرنوشت گمراهان و پیشوایانشان خبر میدهد. منظور از «جنود ابلیس»، تمام کسانی هستند که از شیطان پیروی کرده و در گمراهی و فساد از او تبعیت نمودهاند؛ اعم از جن و انس. این گروه شامل همه یاران و سپاهیان ابلیس میشود که در گمراه کردن مردم نقش داشتهاند، چه آنها که مستقیماً وسوسه میکردند و چه انسانهایی که از وسوسههای شیطان پیروی کرده و خود نیز دیگران را به گمراهی کشاندند. هیچیک از اینان از عذاب الهی نجات نخواهند یافت و همگی همراه با پیشوایان گمراهی، در آتش جهنم جمع خواهند شد. این آیه در ادامه بیان عذاب کافران و مشرکان است که در روز قیامت، هم خودشان و هم کسانی که آنان را گمراه کردهاند، مجازات خواهند شد.

فواید و پیامهای آیه:

• پیروی از شیطان و وسوسههای او، عاقبتی جز هلاکت و عذاب ندارد؛ پس باید هوشیار بود و از دامهای او دوری کرد.
• در روز قیامت، هیچکس از عدالت الهی فرار نمیکند و همه گمراهان و گمراهکنندگان، بدون استثنا مجازات میشوند.
• این آیه هشداری است به همه انسانها که مراقب همراهان و الگوهای خود باشند، چرا که همراهی با گمراهان، انسان را به سرنوشت آنان دچار میکند.
• رحمت و عدالت خداوند اقتضا میکند که هم ظالمان و هم کسانی که زمینه ظلم و گمراهی را فراهم کردهاند، پاسخگوی اعمال خود باشند.