سوره شعرا — آیه 96

معانی کلمات:

• «یَخْتَصِمُونَ»: با یکدیگر مجادله و ستیزه میکنند؛ یکدیگر را سرزنش کرده و به هم اعتراض مینمایند.

تفسیر آیه:

آنان که در دنیا مشرک بودند و غیر خدا را میپرستیدند، در حالی که در آتش دوزخ گرفتارند و با یکدیگر و با معبودانشان به مجادله و ستیز برخاستهاند، با نهایت پشیمانی و اعتراف به خطای خود میگویند: «به خدا سوگند، ما در دنیا در گمراهی آشکاری بودیم؛ چرا که شما معبودان را با پروردگار جهانیان که تنها شایسته عبادت است برابر قرار دادیم و از شما پیروی کردیم و اینک به سزای کردار خود رسیدهایم.» این گفتوگو و دشمنی میان آنان در آتش، نشاندهنده عمق حسرت و ندامت آنان و بیهودگی معبودانی است که در دنیا به آنها دل بسته بودند.

فواید و پیامهای آیه:

• شرک و برابر دانستن غیر خدا با او، بزرگترین گمراهی و سرچشمه همه بدبختیهاست و انسان را به عاقبتی دردناک میرساند.
• در قیامت، پیروان باطل با پیشوایان گمراهی درگیر میشوند و آنان را سرزنش میکنند؛ پس انسان باید در انتخاب الگو و معبود دقت کند.
• اعتراف به خطا در آخرت سودی ندارد و تنها راه نجات، بازگشت به توحید و عبادت خالصانه خداوند در دنیاست.
• این آیه هشداری است برای مؤمنان که از هرگونه شرک خفیف و پیروی کورکورانه از گمراهان بپرهیزند و همواره خداوند را یگانه معبود و مرجع خود قرار دهند.