سوره شعراء — آيت 95

1) لفظن جي معنيٰ:

• وَجُنُودُ: ۽ لشڪر، يعني مددگار ۽ پيروڪار.
• إِبْلِيسَ: شيطان جو نالو، جيڪو الله جي حڪم کان انڪار ڪرڻ سبب لعنتي ٿيو.
• أَجْمَعُونَ: سڀئي گڏجي، مڪمل طور تي، ڪو به ڇڏيو نه ويندو.

2) تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن ۽ شيطانن جي باري ۾ آهي جيڪي قيامت جي ڏينهن دوزخ ۾ اڇلايا ويندا. الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته انهن سان گڏ ابليس جا سڀ لشڪر ۽ سڀ پيروڪار به دوزخ ۾ اڇلايا ويندا. انهن ۾ شامل آهن اهي شيطان ۽ جن ۽ انسان جيڪي ابليس جي پيروي ڪري ٻين کي گمراهه ڪندا هئا ۽ انهن کي برائي ۽ شر ڏانهن راغب ڪندا هئا. قيامت جي ڏينهن انهن مان ڪو به بچي نه سگهندو، سڀئي گڏجي دوزخ ۾ داخل ڪيا ويندا. هي آيت انهي حقيقت جي ياد ڏياري ٿي ته شيطان ۽ سندس ساٿي انسان کي صرف تباهي ۽ نقصان ڏانهن وٺي وڃن ٿا، ۽ جيڪو به سندن رستي تي هلندو، تنهن جو انجام به ساڳيو ئي هوندو.

3) فائدا ۽ نصيحتون:

• هي آيت اسان کي ٻڌائي ٿي ته شيطان ۽ سندس پيروڪارن جو انجام تمام خراب آهي، ان ڪري اسان کي کپي ته سندن وسوسن ۽ گمراهين کان پاڻ بچايون.
• الله تعاليٰ انصاف ڪندڙ آهي، ڪو به مجرم سندس گرفت کان نه ٿو بچي سگهي، جيئن هن آيت ۾ فرمايو ويو ته سڀئي گڏجي دوزخ ۾ اڇلايا ويندا.
• اسان کي کپي ته هميشه سچي رستي تي هلون، قرآن ۽ نبي ڪريم ﷺ جي سنت تي عمل ڪريون، ته جيئن قيامت جي ڏينهن نجات حاصل ٿئي.
• هي آيت اسان کي خبردار ڪري ٿي ته شيطان جو رستو صرف نقصان ۽ تباهي جو رستو آهي، ۽ ان کان بچڻ ۾ ئي اسان جي دنيا ۽ آخرت جي ڀلائي آهي.
• قرآن مجيد ۾ اهڙيون آيتون اسان کي الله جي قدرت ۽ انصاف جي ياد ڏيارين ٿيون، ۽ اسان جي دلين ۾ اسلام سان محبت ۽ آخرت جي حساب ڪتاب جو خوف پيدا ڪن ٿيون.