Surah An-Naml — Talata 39

(At si Solomon ay nagsabi sa pinuno ng kanyang mga sugo na nagdala ng regalo): “Magsibalik kayo sa kanila. Katotohanang tayo ay paparoon sa kanila na may mga pangkat na hindi nila masusupil, at sila ay ating itataboy mula roon na kahiya-hiya, at sila ay magiging hamak.”

Siya (Solomon) ay nagsabi: “o mga pinuno! Sino sa inyo ang makakapagdala sa akin ng kanyang luklukan bago sila ay pumarito sa akin na nagsusuko ng kanilang sarili sa pagtalima?”

At ang isa (sa kanila) na may karunungan sa Kasulatan ay nagsabi: “Ito ay aking dadalhin sa inyo sa isang kurap lamang ng mata!”, at nang makita (ni Solomon) na ito ay inilagay sa kanyang harapan, siya ay nagsabi: “Ito ay sa pamamagitan ng biyaya ng aking Panginoon, - upang ako ay masubukan kung ako ay may pasasalamat o walang pagtanaw ng pasasalamat! At kung sinuman ang may pagtanaw ng pasasalamat, katiyakang ang kanyang pagbibigay ng pasasalamat (ay tungo sa kabutihan) ng kanyang sarili, at sinuman ang walang pagtanaw ng pasasalamat, (ang kanyang kawalan nang pagtanaw ng pasasalamat ay para lamang sa kasahulan ng kanyang sarili). Katiyakan, ang aking Panginoon ay Masagana (hindi nangangailangan ng anuman), ang Tigib ng Biyaya.”

Siya ay nagsabi: “Inyong ikubli (o gawing kunwari lamang) ang kanyang luklukan sa kanya (Saba o Sheba) upang ating mamalas kung siya ay mapapatnubayan (na makilala ang kanyang luklukan), o siya ay isa sa mga hindi napapatnubayan.”