Surja En-Neml — Ajet 46

Kuptimet e fjalëve:

• el-Sejjietu (السَّيِّئَة): Këtu nënkuptohet dënimi dhe ndëshkimi i premtuar.
• el-Hasenetu (الْحَسَنَة): Këtu nënkuptohet pendimi, besimi dhe veprat e mira.
• levla (لَوْلَا): Pse të mos...? / A nuk do të ishte mirë të...? (inkurajim për diçka të mirë).

Tefsiri i Ajetit:

Kur populli i Themudit i kërkoi profetit të tyre Salihit (paqja qoftë mbi të) që t'ua sillte dënimin e premtuar sa më shpejt, duke u tallur dhe duke mos besuar, ai iu drejtua atyre me butësi dhe urtësi, duke i pyetur: "O populli im, pse po e kërkoni me ngut dënimin dhe ndëshkimin përpara se të vijë mëshira dhe falja? Pse nuk kërkoni falje nga Allahu për mëkatet dhe mosbesimin tuaj, duke u penduar dhe duke u kthyer tek Ai, në mënyrë që Ai t'ju mëshirojë dhe t'jua largojë dënimin?"

Ata kishin një besim të gabuar se nëse dënimi u vinte, pendimi i tyre në atë moment do të pranohej. Prandaj, profeti Salih (paqja qoftë mbi të) ua sqaroi kotësinë e këtij besimi, duke u thënë që pendimi dhe kërkimi i faljes duhet të bëhet para se të vijë dënimi, sepse pasi ai të vijë, pendimi nuk pranohet më.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitimi drejt pendimit: Ky ajet na mëson se pendimi dhe kthimi tek Allahu duhet të bëhet menjëherë, pa e shtyrë për më vonë, sepse askush nuk e di se kur do t'i vijë fundi apo dënimi.
2. Mëshira e Allahut është e madhe: Allahu i fton robërit e Tij që të kërkojnë falje dhe pendim në çdo kohë, sepse Ai është i Gatshëm t'i falë dhe t'i mëshirojë ata që pendohen sinqerisht.
3. Urtësia në thirrjen drejt Allahut: Profeti Salih (paqja qoftë mbi të) nuk iu përgjigj talljes së popullit të tij me zemërim, por me butësi dhe urtësi, duke i drejtuar ata drejt asaj që është më e mira për ta. Kjo na mëson se si duhet t'i ftojmë njerëzit tek e vërteta.
4. Dënimi nuk vonohet kur vjen: Kur Allahu vendos dënimin për një popull, ai nuk mund të ndalohet më, prandaj është e nevojshme që njeriu të nxitojë drejt pendimit para se të jetë tepër vonë.