Naml surasi — Oyat 46

Kalimalarning ma'nolari:

• السَّيِّئَة — bu yerda azob, ya'ni ularga va'da qilingan jazo ma'nosida.
• الْحَسَنَة — tavba va iymon keltirish ma'nosida.
• لَوْلَا — "qaniydi", "nega emas?" degan ma'noni beradi.

Tafsir:

Soleh alayhissalom o'z qavmining kofir qismiga murojaat qilib dedi: "Ey qavmim! Nega sizlar rahmatshunoslik va yaxshilikdan oldin yomonlikni, ya'ni azobni shoshiltiryapsizlar?" Ya'ni, ular o'zlariga va'da qilingan azobning tezroq kelishini so'rab, masxara qilishar edi. Ular johilliklari tufayli, agar azob tushsa, o'shanda tavba qilsalar, tavbalari foyda beradi deb o'ylashar edi. Shuning uchun ular kufrda davom etib, azobni chaqirishardi.

Soleh alayhissalom ularning bu noto'g'ri e'tiqodlarini rad etib: "Qaniydi, Allohdan mag'firat so'rasangizlar — kufringizdan tavba qilib, Unga qaytsangizlar, shoyadki, sizga rahm qilinsa!" — dedi. Chunki azob tushgandan keyin tavba qilish foyda bermaydi. Allohning rahmati esa tavba qiluvchilarga, azob kelishidan oldin yetib boradi.

Foydalar:

Bu oyatdan o'rganamizki, inson gunoh va xatolarga botib, Allohning jazolashini shoshiltirmasligi kerak. Aksincha, har bir inson doimiy ravishda Allohdan mag'firat so'rab, Unga tavba qilishi lozim. Allohning rahmati va mag'firati juda kengdir, lekin bu rahmatga erishishning yo'li — azob kelishidan oldin chin dildan tavba qilishdir. Tavbani kechiktirish va "keyin qilarman" deb yurish insonni halokatga olib borishi mumkin. Islom dini insonlarni doimo yaxshilikka, to'g'rilikka va Allohning rahmatiga umid qilishga chorlaydi. Alloh taolo bandalarining tavbasini qabul qilishga tayyor ekanini, faqat ularning O'ziga yuzlanishlarini kutayotganini bu oyat orqali anglaymiz. Bu esa mo'minlarga katta umid va tasalli bag'ishlaydi.