Surja En-Neml — Ajet 57

Kuptimi i fjalëve:

• فَأَنجَيْنَاهُ: Ne e shpëtuam atë (Lutin).
• وَأَهْلَهُ: dhe familjen e tij (besimtarët).
• إِلَّا امْرَأَتَهُ: përveç gruas së tij (që nuk besoi).
• قَدَّرْنَاهَا: e caktuam, e vendosëm me urtësinë Tonë.
• مِنَ الْغَابِرِينَ: nga ata që mbeten (në dënim e shkatërrim).

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se pasi populli i Lutit vazhdoi në mosbindje dhe në veprat e shëmtuara, Ai e shpëtoi Lutin dhe familjen e tij besimtare nga dënimi i tmerrshëm që i ra popullit. Por gruaja e tij nuk u shpëtua, sepse ajo ishte jobesimtare dhe bashkëpunonte me popullin e saj në të këqija, duke e miratuar veprën e tyre të shëmtuar. Prandaj, Allahu e caktoi atë të mbetet me ata që u shkatërruan, që të ndajë fatin e tyre të dhimbshëm. Ky ishte vendim i urtësisë Hyjnore dhe drejtësisë së Tij, sepse ajo e meritonte dënimin për shkak të mosbesimit dhe mbështetjes së saj ndaj të këqijave.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Shpëtimi i të dërguarve dhe i besimtarëve është premtim i sigurt nga Allahu, ndërsa dënimi i jobesimtarëve është i pashmangshëm.
2. Lidhja familjare nuk përfiton njeri nëse nuk ka besim; gruaja e Lutit nuk përfitoi nga nderi i të shoqit, sepse ajo nuk e ndoqi atë në besim.
3. Urtësia e Allahut përfshin gjithçka; Ai i di ata që e meritojnë shpëtimin dhe ata që e meritojnë dënimin.
4. Kujdesi ndaj shoqërisë së keqe dhe mosmiratimi i veprave të shëmtuara është cilësi e besimtarëve, ndërsa pajtimi me to sjell shkatërrim.
5. Ky ajet na mëson se ndëshkimi i Allahut vjen për ata që e kundërshtojnë Atë, edhe nëse janë afër njerëzve të mirë, gjë që na nxit të forcojmë besimin tonë dhe të largohemi nga çdo gjë që zemëron Allahun.