Suurah An-Naml — Aayad 57

Macnaha ereyada:

• أَنجَيْنَاهُ: waxaannu ka badbaadinay (Nabi Luud).
• أَهْلَهُ: qoyskiisii iyo kuwii rumeeyay.
• الْغَابِرِينَ: kuwa hadhsanaya (kuwa ku hara caddibaadda).

Tafsiirka:

Ka dib markii ay soo gaartay amarkii Eebe oo ahaa in la halaago qoomkii Nebi Luud, Eebe wuxuu badbaadiyay Nebi Luud iyo qoyskiisii kuwa rumeeyay, isagoo ka dhex saaray caddibaaddii ku dhacday qoomkii xunxunaa. Hase yeeshee, haweenaydiisii (naagtii Luud) lama badbaadin, waayo waxay ahayd mid ka mid ah kuwa gaalada ah oo la shaqaysa, waxayna u gudbin jirtay dadkeeda wararka ku saabsan martida Nebi Luud si ay ugu yimaadaan oo ay u sameeyaan falalkoodii xaaraamka ahaa. Eebe wuxuu ku xukumay iyada inay ka mid noqoto kuwa ku hara caddibaadda oo la halaago, sidaas darteed waxay la halaagi doontaa dadkeedii gaalada ahaa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Badbaadada Eebe waxay u gaadhaan kuwa rumeeyay oo ka fogaada xumaanta, xataa haddii ay ku dhex nool yihiin dad xun.
2. Saaxiibtinimada iyo xiriirka qaraabada kuma tarayso qofka gaalada ah, haddii uu ku sugan yahay xumaanta; naagta Nebi Luud waxay ahayd qoyskiisii, balse iimaankeedii la'aantiis waxba uma tarin.
3. Caddaaladda Eebe waa mid kaamil ah; wuxuu abaal mariyaa kuwa wanaagsan, wuxuuna ciqaabaa kuwa xun iyo kuwa ka raalli noqda xumaanta.
4. Dhibaatooyinka iyo caddibaadda Eebe waxay ku soo degtaan kuwa xumaan fala, mana eexdo Eebe cidna.