ซูเราะฮฺ อัน-นัมล์ — อายะฮฺ 57

คำอธิบายคำศัพท์:

• فَأَنجَيْنَاهُ หมายถึง เราได้ช่วยให้เขารอดพ้น
• أَهْلَهُ หมายถึง ครอบครัวและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขา
• قَدَّرْنَاهَا หมายถึง เราได้กำหนดไว้แล้ว (มาจากการกำหนดสภาวะการณ์)
• الْغَابِرِينَ หมายถึง ผู้ที่ยังคงอยู่ (ในหมู่ผู้ที่จะถูกลงโทษ) หรือผู้ที่ล้าหลังอยู่เบื้องหลัง

การตีความหมาย:

ในโองการนี้ อัลลอฮ์ทรงเล่าถึงเหตุการณ์หลังจากที่ท่านลูฏ (อะลัยฮิสสลาม) ได้ตักเตือนหมู่ชนของเขาให้ละทิ้งการกระทำที่ลามกและชั่วช้า แต่พวกเขากลับเมินเฉยและไม่ยอมเชื่อฟัง ดังนั้นพระองค์จึงได้ทรงช่วยเหลือท่านลูฏและครอบครัวของเขาให้รอดพ้นจากการลงโทษอันใหญ่หลวงที่กำลังจะเกิดขึ้นกับหมู่ชนนั้น ยกเว้นภรรยาของท่านลูฏเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่ได้รอดพ้น เพราะอัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้แล้วว่า นางจะต้องอยู่ในหมู่ผู้ที่ยังคงอยู่เบื้องหลังและต้องพบกับความหายนะพร้อมกับหมู่ชนที่ถูกทำลายล้าง

สาเหตุที่ภรรยาของท่านลูฏถูกลงโทษก็เพราะว่านางมิได้ศรัทธาต่อคำเชิญชวนของสามี หากแต่กลับเป็นผู้ที่สมคบคิดและช่วยเหลือหมู่ชนที่กระทำความชั่วนั้น อีกทั้งยังเปิดเผยความลับของสามีให้แก่หมู่ชนทรยศเหล่านั้น ดังนั้นนางจึงสมควรได้รับผลกรรมเช่นเดียวกับพวกเขา

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ — การลงโทษหรือการช่วยให้รอดพ้นนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของการศรัทธาและการกระทำ มิใช่ความสัมพันธ์ทางสายเลือดหรือสถานะทางสังคม แม้ภรรยาของท่านนบีลูฏจะอยู่ใกล้ชิดกับท่านนบีเพียงใด แต่เมื่อนางไม่ศรัทธาและร่วมมือกับผู้ทำผิด นางก็ไม่ได้รับความเมตตาเช่นกัน
2. การอยู่ร่วมกับคนดีไม่ได้ทำให้เรารอดพ้นโดยอัตโนมัติ — ความรอดพ้นนั้นขึ้นอยู่กับการศรัทธาและการปฏิบัติของแต่ละบุคคล เราจึงต้องตรวจสอบตนเองอยู่เสมอว่าเราอยู่ฝ่ายความจริงหรือฝ่ายความเท็จ
3. การช่วยเหลือของอัลลอฮ์ต่อบรรดาผู้ศรัทธานั้นเป็นความจริงที่แน่นอน — เมื่อท่านลูฏได้ปฏิบัติหน้าที่ในการเผยแผ่ศาสนาอย่างเต็มที่แล้ว อัลลอฮ์ก็ทรงช่วยเหลือท่านให้พ้นจากความหายนะ ซึ่งเป็นกำลังใจให้เรามั่นใจว่าผู้ที่ยึดมั่นในความจริงจะไม่ถูกทอดทิ้ง
4. การสมคบคิดกับผู้ทำผิดแม้เพียงการนิ่งเฉยหรือเห็นดีเห็นงามก็เป็นสิ่งที่นำไปสู่ความหายนะ — เราควรระมัดระวังตนเองไม่ให้ไปเกี่ยวข้องหรือสนับสนุนการกระทำที่ผิดศีลธรรม ไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม
5. การกำหนดสภาวะการณ์ของอัลลอฮ์นั้นเกิดขึ้นก่อนแล้ว — ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นล้วนอยู่ในความรู้และการกำหนดของพระองค์ ซึ่งสอนให้เรายอมรับในพระประสงค์ของพระองค์ทั้งในยามที่ได้รับความช่วยเหลือและในยามที่ต้องเผชิญกับบททดสอบ