سوره نمل — آیه 82

معانی کلمات:

• «وَقَعَ الْقَوْلُ»: فرمان عذاب واجب و قطعی شد.
• «دَابَّةً»: جنبندهای که روی زمین حرکت میکند؛ در اینجا به معنای موجودی خاص و شگفتانگیز است که در آخرالزمان ظاهر میشود.
• «تُكَلِّمُهُمْ»: با آنان سخن میگوید (و برخی مفسران آن را به معنای «زخم زدن» نیز نقل کردهاند، اما معنای مشهور و رایج، سخن گفتن است).
• «لَا يُوقِنُونَ»: یقین نمیآورند و باور نمیکنند.

تفسیر آیه:

هنگامی که فرمان عذاب بر آنان واجب و قطعی شود و زمان نزول عذاب فرا رسد، به سبب سرکشی و گناهان پیوستهشان و رویگردانیشان از فرمان خدا، و آنگاه که تنها بدترین انسانها باقی مانده باشند، نشانهای بزرگ از نشانههای آخرالزمان را برای آنان آشکار میسازیم: جنبندهای از دل زمین بیرون میآید که با آنان سخن میگوید. این دابه به آنان خبر میدهد که مردمِ پیشین به آیات و نشانههای ما (قرآن و پیامبر ما) ایمان نمیآوردند و به آن یقین نداشتند. این موجود، نشانهای روشن از قدرت خدا و نزدیکی قیامت است که برای مؤمنان و کافران آشکار میشود و سخن او برای همگان قابل فهم است.

فواید و درسهای آیه:

• ظهور این دابه، نشانهای از قدرت بیپایان خداوند است که هر زمان بخواهد، موجودی شگفتانگیز را برای هدایت یا اتمام حجت بر بندگانش پدید میآورد.
• این آیه هشداری است برای همه انسانها که پیش از فرا رسیدن نشانههای قطعی قیامت، به آیات الهی ایمان آورند و به آن یقین پیدا کنند؛ چرا که پس از آن، ایمان آوردن سودی نخواهد داشت.
• ایمان و یقین به آیات خدا، مایه نجات و آرامش دل است و کسانی که در دنیا به نشانههای الهی با دیده شک و انکار مینگرند، در آخرت پشیمان خواهند شد.
• این آیه ما را به شکرگزاری از نعمت ایمان و یقین دعوت میکند و میآموزد که همواره در برابر نشانههای الهی، خاشع و تسلیم باشیم.