Surja El-Kasas — Ajet 45

Kuptimet e fjalëve:

• Kurûnen (قُرُونًا): breza e popuj të ndryshëm.
• Fetatâvele (فَتَطَاوَلَ): u zgjat shumë koha dhe periudha.
• Thâviyen (ثَاوِيًا): banues e qëndrues.
• Medjen (مَدْيَنَ): qyteti i popullit të Profetit Shuajb, aty ku kaloi Musai një periudhë të gjatë.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) duke i thënë se Ai nuk e kishte dërguar atë të dëshmojë ngjarjet e kaluara, por ia shpalli ato përmes shpalljes. Pas Profetit Musa (paqja qoftë mbi të), Allahu krijoi breza të tjerë dhe popuj të ndryshëm, por koha u zgjat shumë mbi ta, ata harruan besëlidhjen e Allahut dhe braktisën urdhrat e Tij, duke u larguar nga rruga e drejtë.

Pastaj Allahu i thotë Profetit të Tij: Ti nuk ishe banues në vendin e Medjenit, as nuk ishe dëshmitar i asaj që ndodhi atje me Musain dhe Shuajbin, e as nuk lexoje atyre ajetet tona, që t’i njihje këto ngjarje nga vetja jote. Por, ne të dërguam ty si të dërguar nga ana Jonë, dhe të shpallëm ty historinë e Musait dhe qëndrimin e tij në Medjen, ashtu që ti t’i tregosh njerëzve atë që të shpallëm, edhe pse ti nuk ishe i pranishëm në ato ngjarje. Kjo është dëshmi e qartë se ti je i dërguar i vërtetë nga Allahu, sepse ti po tregon ngjarje që nuk i ke parë e as nuk i ke mësuar nga ndonjë njeri, por vetëm nga shpallja hyjnore.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Vërtetimi i profetësisë së Muhamedit (paqja qoftë mbi të): Tregimi i tij për ngjarje të kaluara që nuk i ka parë e as i ka mësuar nga dikush, është provë e qartë se ai është i dërguar nga Allahu dhe se Kurani është shpallje hyjnore.
2. Rëndësia e shpalljes hyjnore: Ajo është burimi i vetëm i dijes së vërtetë për të kaluarën, dhe pa të njeriu nuk mund t’i njohë ngjarjet historike me saktësi.
3. Kujdes nga harresa e besëlidhjes së Allahut: Kur njerëzit largohen nga udhëzimi i Allahut dhe kalon kohë e gjatë, ata harrojnë fenë e tyre dhe devijojnë nga rruga e drejtë. Prandaj duhet të jemi gjithmonë të lidhur me Kuranin dhe sunetin.
4. Mëshira e Allahut ndaj njerëzimit: Allahu nuk i la njerëzit pa udhëzim, por dërgoi të dërguar në çdo kohë për t’i kujtuar ata dhe për t’i rikthyer në rrugën e drejtë.
5. Vlera e dijes së shpallur: Dija që vjen nga Allahu është më e lartë se dija njerëzore, sepse ajo përfshin të kaluarën, të tashmen dhe të ardhmen me saktësi të plotë.