Аль-Касас сүрәсе — Аять 61

Сүзләрнең мәгънәләре:

• وَعْدًا حَسَنًا — яхшы вәгъдә, ягъни Җәннәт вәгъдәсе.
• لَاقِيهِ — аңа ирешүче, аны очратучы (җәннәткә керүче).
• مَتَّعْنَاهُ — без аңа бирдек, файдаландырдык.
• مَتَاعَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا — дөнья тормышының вакытлыча рәхәт-нигъмәтләре.
• مِنَ الْمُحْضَرِينَ — (хисап өчен) хәзергә китерелүчеләрдән, ягъни Җәһәннәмгә хөкем ителү өчен алып киленүчеләрдән.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бу аятьтә мөэминнәр белән кәферләрнең тиң була алмавын ачык итеп күрсәтә. Ул әйтә: Әйә Без яхшы вәгъдә — Җәннәт вәгъдәсе биргән һәм ул вәгъдәгә ышанып, аңа ирешәчәк бәндә — ул Җәннәткә керер, аның мәңгелек нигъмәтләренә ия булыр. Ә инде Без дөньяда вакытлыча рәхәт-ләззәтләр биреп, шуларга алданып, ахирәтне оныткан кеше — ул дөньяның үтә торган мал-мөлкәте, дәрәҗәсе, шатлыклары белән генә чикләнгән. Ләкин ул дөньядагы бу рәхәтләр бик тиз үтә, ә менә Кыямәт көнендә ул хисап өчен алып кителер һәм Җәһәннәм газабына дучар ителер. Бу ике төркем бер-берсенә бер дә охшамый: берсе — мәңгелек бәхеткә ирешүче, икенчесе — мәңгелек ґәзапка тартылучы. Аңлы бәндә үзе өчен иң яхшысын сайларга тиеш: Аллаһыга итагать итү һәм Аның ризалыгын эзләү — бу аның өчен иң отышлы юл.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Дөнья рәхәте — вакытлыча, ә ахирәт нигъмәте — мәңгелек. Кеше акыллы булса, үтә торган рәхәтләргә алданып, мәңгелек бәхетне кулдан ычкындырмаска тиеш.
2. Аллаһының вәгъдәсе хак — ул һичшиксез үтәлә. Мөэмин Аллаһының Җәннәт вәгъдәсенә ышанып, гамәлләрен дөрес юнәлештә кылырга тиеш.
3. Дөньядагы байлык һәм рәхәтләр — сынау ул. Кем дөньяга гына бирелеп, Аллаһыны онытса, ул Кыямәт көнендә хәсрәттә калыр.
4. Ике төркем арасында тигезлек юк. Җәннәт юлын сайлаучылар белән дөньяга алданучылар бер дәрәҗәдә була алмыйлар — бу аять моны ачык итеп күрсәтә.
5. Кеше үз язмышын үзе сайлый. Аллаһы һәркемгә ирек биргән: теләсә — мәңгелек бәхет юлын, теләсә — вакытлыча рәхәтләрне сайлый ала. Акыллы кеше мәңгелекне сайлар.