سوره قصص — آیه 75

معانی کلمات:

• نَزَعْنَا: بیرون کشیدیم، حاضر کردیم.
• شَهِیدًا: گواه و شاهد بر اعمال امت.
• بُرْهَانَکُمْ: دلیل و حجت شما.
• ضَلَّ عَنْهُمْ: گم شد از آنان، نابود شد و از بین رفت.
• یَفْتَرُونَ: دروغ میبستند و به خدا نسبت میدادند.

تفسیر آیه:

در آن روز بزرگ قیامت، خداوند از هر امتی، پیامبرشان را به عنوان گواه بر اعمال آنان حاضر میکند؛ پیامبری که شاهد بر ایمان یا کفر و تکذیب امت خود در دنیا بوده است. سپس خداوند به آن امتهای کافر و مشرک خطاب میکند: «دلایل و براهین خود را بیاورید» یعنی اگر ادعا میکردید که شریکانی برای خدا وجود دارد، حالا دلیل و حجت خود را ارائه دهید. اما در آن لحظه، همه حجتها و بهانههای آنان باطل میشود و به خوبی درمییابند که تمام حق و حقیقت از آنِ خداوند یگانه است و هیچ شریکی برای او نیست. همچنین تمام آن چیزهایی که در دنیا به دروغ به خدا نسبت میدادند و شریک میپنداشتند، از آنان گم میشود و هیچ اثری از آنها باقی نمیماند و هیچ کمکی به حالشان نمیکند.

فواید و پیامهای آیه:

• در قیامت، هیچ عذر و بهانهای پذیرفته نیست و همه حقایق آشکار میشود؛ پس بهتر است انسان در دنیا با بصیرت و آگاهی، حق را بپذیرد و از شرک و بتپرستی دوری کند.
• پیامبران الهی در روز قیامت بر امتهای خود گواه هستند؛ پس باید به دستورات آنان عمل کنیم تا در آن روز گواهی آنان به نفع ما باشد، نه به ضرر ما.
• تمام معبودهای دروغین و شرکا، در آن روز نابود و بیاثر میشوند؛ پس تنها تکیهگاه واقعی در زندگی، خداوند یکتاست و باید دل را فقط به او ببندیم.
• این آیه هشدار جدی به مشرکان و کافران است که عاقبت شرک و تکذیب، پشیمانی و زیان است؛ اما برای مؤمنان، مژده است که حق با آنان است و در نهایت پیروزی از آنِ اهل ایمان خواهد بود.