سوره قصص — آیه 88

معانی کلمات:

• «تَدْعُ»: بخوانی و عبادت کنی.
• «هالِک»: نابودشونده و فانی.
• «وَجْهَهُ»: ذات و وجود او (صفتی شایسته خداوند که برازنده کمال و عظمت اوست).

تفسیر آیه:

با خداوند هیچ معبود دیگری را مخوان و عبادت مکن؛ زیرا هیچ معبود برحقی جز او وجود ندارد. همه موجودات و اشیاء جهان، خواهند مرد و نابود خواهند شد، مگر ذات پاک خداوند که باقی و جاویدان است. تنها اوست که فرمانروایی و حکم مطلق در دنیا و آخرت از آنِ اوست و سرانجام همه شما پس از مرگ، به سوی او بازگردانده میشوید تا به حساب اعمالتان رسیدگی شود و جزای نیک و بد کردارتان داده شود. این آیه شریفه، صفت «وجه» را برای خداوند اثبات میکند، بهگونهای که شایسته کمال و عظمت جلال اوست، نه مانند صفات مخلوقات.

فواید و پیامهای آیه:

• توحید در عبادت، اساس دین است و هیچ شریکی برای خداوند در پرستش راه ندارد.
• یادآوری فناپذیری جهان و جاودانگی خداوند، دل انسان را از وابستگی به دنیا رها کرده و او را بهسوی معبود باقی سوق میدهد.
• باور به بازگشت بهسوی خداوند، انسان را به محاسبه نفس و انجام اعمال صالح ترغیب میکند و امید به عدالت الهی را در دل زنده میسازد.
• این آیه، آرامشبخش مؤمنان است که همه امور به دست خدای حکیم و تواناست و سرانجام کارها به او بازمیگردد.