سورت عنکبوت — آیت 47

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• يَجْحَدُ: انکار کول، رد کول، د حق منل نه غوښتل.
• آيَاتِنَا: زموږ نښې او معجزې، چې په قرآن کې راغلې دي.

تفسیر:

لکه څنګه چې مونږ له تا مخکې انبیاوو ته کتابونه نازل کړي وو، هماغه شان اې محمده! مونږ تا ته دا قرآن نازل کړو، چې د مخکنیو کتابونو تصدیق کوونکی دی. نو هغه کسان چې مونږ ورته مخکې کتاب (تورات او انجیل) ورکړی و، کله چې دوی دا قرآن ویني او په هغه کې د خپل پیغمبر نښې او صفتونه مومي، نو پرې ایمان راوړي؛ لکه عبدالله بن سلام او د هغه ملګري. او له دغو مشرکانو (عربو) څخه هم ځینې پرې ایمان راوړي. خو زموږ د نښو او آیتونو انکار یوازې هغه کسان کوي چې کافران دي، یعنې هغه څوک چې د حق د څرګندېدو سره سره یې په ضد او عناد کې انکار کوي؛ لکه یهود چې محمد صلی الله علیه وسلم د پیغمبر په توګه پېژني، خو د حسد او سرکشۍ له امله یې انکار کوي.

فايدې:

1. دا چې قرآن د مخکنیو کتابونو تصدیق کوونکی دی، نو په دې کې د هغو کتابونو رښتینولي هم ثابتیږي او دا چې ټول پیغمبران پر یوه دین راغلي وو.
2. هغه څوک چې په رښتیني توګه خپل کتاب پېژني او پرې عمل کوي، هغه به قرآن ته هم ایمان راوړي؛ ځکه چې د حق پیروي د هر چا لپاره لازمه ده.
3. د حق انکار او د هغه په وړاندې عناد کول د کافرانو علامه ده، او مسلمان باید له دې ځان وساتي چې د حق له څرګندېدو وروسته یې انکار وکړي.
4. ایمان راوړل د هر چا لپاره ممکن دی، که هغه د اهل کتاب وي او که مشرک؛ ځکه چې الله تعالی د هدایت دروازه پر ټولو خلاصه کړې ده.