സൂറ അൽ-അൻകബൂത് — ആയത്ത് 47

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• الْكِتَابَ: ഖുർആൻ.
• يَجْحَدُ: നിഷേധിക്കുന്നു, അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു.

വ്യാഖ്യാനം:

മുൻകാല പ്രവാചകന്മാർക്ക് നാം വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെത്തന്നെ, നബിയേ, നിനക്കും നാം ഈ വേദഗ്രന്ഥം (ഖുർആൻ) അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. മുൻവേദങ്ങളെ സത്യപ്പെടുത്തുന്നതും അവയുടെ സംരക്ഷകനുമായ ഈ ഗ്രന്ഥം നാം അവതരിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ ഈ വേദഗ്രന്ഥത്തോടുള്ള ജനങ്ങളുടെ സമീപനം വ്യത്യസ്തമാണ്.

നാം വേദഗ്രന്ഥം (തൗറാത്ത്) നൽകിയവരിൽ (യഹൂദരിൽ) പലരും - അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സലാം പോലുള്ളവർ - ഈ ഖുർആനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്. കാരണം, അവരുടെ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഈ പ്രവാചകന്റെയും ഈ വേദത്തിന്റെയും സ്വഭാവവിശേഷണങ്ങൾ അവർ കണ്ടെത്തുന്നു. അതുപോലെ, മക്കയിലെ വിഗ്രഹാരാധകരിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാം സ്വീകരിച്ചവരിൽ നിന്നും പലരും ഇതിൽ വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്.

എന്നാൽ നമ്മുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നവർ സത്യനിഷേധികൾ മാത്രമാണ്. സത്യം വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടും അത് അംഗീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ധാർഷ്ട്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരാണ് അവർ. യഹൂദരിൽ പലർക്കും മുഹമ്മദ് നബി സത്യപ്രവാചകനാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു, എങ്കിലും അസൂയയും പദവി നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയവും കാരണം അവർ അത് നിഷേധിച്ചു.

പാഠങ്ങൾ:

1. ഖുർആൻ മുൻവേദങ്ങളുടെ സത്യാവസ്ഥ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതും അവയെ സംരക്ഷിക്കുന്നതുമായ ദിവ്യഗ്രന്ഥമാണ്. ഇത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് മുൻവേദങ്ങളുടെ അതേ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നാണ് - അല്ലാഹുവിൽ നിന്ന്.
2. സത്യം സ്വീകരിക്കുന്നതിന് മതമോ വംശമോ തടസ്സമല്ല. വേദക്കാരിൽ നിന്നും വിഗ്രഹാരാധകരിൽ നിന്നും സത്യം മനസ്സിലാക്കി അത് സ്വീകരിച്ചവർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
3. സത്യം ബോധ്യപ്പെട്ടിട്ടും അത് നിഷേധിക്കുന്നത് ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന്റെയും ലക്ഷണമാണ്. അത്തരക്കാർ മാത്രമാണ് ദൈവിക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നത്.
4. വേദക്കാരിൽ നിന്ന് സത്യം സ്വീകരിച്ചവർക്ക് (അബ്ദുല്ലാഹിബ്നു സലാം പോലുള്ളവർക്ക്) ഇസ്ലാമിൽ ഉന്നത സ്ഥാനമുണ്ട്. അവരുടെ സത്യസന്ധതയും വിശ്വാസവും ഖുർആൻ പ്രശംസിച്ചിരിക്കുന്നു.
5. ഖുർആന്റെ സത്യതയ്ക്ക് ഏറ്റവും വലിയ തെളിവ്, മുൻവേദങ്ങളിൽ അതിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് എന്നതും, അത് പഠിച്ചവർ അത് തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നതുമാണ്.