سوره عنکبوت — آیه 47

معانی کلمات:

• یَجْحَدُ: انکار می‌کند، نپذیرفتن در حالی که حقیقت را می‌داند.
• آیَاتِنَا: نشانه‌ها و دلایل روشن خداوند، از جمله قرآن و معجزات پیامبر.

تفسیر آیه:

همان‌گونه که کتاب‌های آسمانی را بر پیامبران پیش از تو نازل کردیم، این قرآن را نیز بر تو ای رسول نازل کردیم که تصدیق‌کننده کتاب‌های پیشین است. کسانی که به آنان کتاب (تورات) دادیم و آن را چنان که شایسته است می‌شناسند، مانند عبدالله بن سلام و یارانش، به این قرآن ایمان می‌آورند؛ زیرا صفات و نشانه‌های پیامبر اسلام را در کتاب خود یافته‌اند. همچنین از میان مشرکان عرب (اهل مکه و دیگران) نیز کسانی هستند که به آن ایمان می‌آورند. اما هیچ‌کس آیات و دلایل روشن ما را انکار نمی‌کند، مگر کسانی که کفر و عناد پیشه کرده‌اند و حقیقت را با آنکه می‌دانند، نمی‌پذیرند؛ مانند یهودیانی که پیامبری محمد (صلی الله علیه وسلم) را می‌شناختند اما از روی حسد و سرکشی انکارش کردند.

فواید و پیام‌های آیه:

1. هماهنگی قرآن با کتاب‌های آسمانی پیشین: این آیه نشان می‌دهد که قرآن نه تنها در تضاد با تورات و انجیل نیست، بلکه تصدیق‌کننده و تکمیل‌کننده آن‌هاست. این حقیقت، دل‌های جویندگان حقیقت را به سوی اسلام جذب می‌کند.
2. نشانه صدق پیامبر: ایمان آوردن دانشمندان اهل کتاب که نشانه‌های پیامبر را در کتاب‌های خود یافته بودند، گواه روشنی بر راستگویی پیامبر اسلام و حقانیت قرآن است.
3. انکار از روی عناد، نه نادانی: قرآن تأکید می‌کند که انکارکنندگان، از روی نادانی نیستند؛ بلکه حقیقت را می‌دانند و از روی تکبر و عناد آن را رد می‌کنند. این هشدار، انسان را به فروتنی در برابر حق و پرهیز از لجاجت دعوت می‌کند.
4. امید برای همه: این آیه نوید می‌دهد که هر کس با قلبی پاک و جویای حقیقت به قرآن روی آورد، هدایت می‌شود؛ چه از اهل کتاب باشد و چه از مشرکان. این رحمت الهی، درِ توبه و ایمان را بر همه باز می‌گذارد.