Surah Al-'Ankabut — Talata 59

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الَّذِينَ صَبَرُوا – Ang mga nagtiis at nagpakahinahon.
• يَتَوَكَّلُونَ – Sila ay umaasa at nagtitiwala nang lubos.

Interpretasyon ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan sa mga mananampalataya na pinagkalooban ng matataas na antas sa Paraiso. Sila yaong mga nagtiis sa pagsamba sa Allah, nagtiis sa mga pagsubok at kahirapan, nagtiis sa paglayo sa kanilang mga tahanan (hijrah), at nagtiis sa mga pananakit ng mga tagapagtambal. Sa kabila ng lahat ng ito, sila ay hindi umaasa sa kanilang sariling lakas o sa tulong ng mga tao, kundi sa kanilang Panginoon lamang sila lubos na nagtitiwala sa lahat ng kanilang mga gawain — sa paghahanap ng kabuhayan, sa pakikipaglaban sa mga kaaway, at sa lahat ng kanilang mga pinagdadaanan sa buhay. Ang kanilang pagtitiis at pagtitiwala sa Allah ay dahilan upang sila ay maging karapat-dapat sa gantimpala ng Paraiso na binanggit sa mga naunang talata.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagtitiis (sabr) ay susi sa tagumpay sa mundo at sa Kabilang Buhay; sa pamamagitan nito ay nakakamit ang kasiyahan ng Allah at ang Kanyang gantimpala.
2. Ang tunay na pagtitiwala sa Allah (tawakkul) ay hindi nangangahulugan ng pagpapabaya sa mga dahilan, kundi ang pagsasagawa ng mga ito habang ang puso ay umaasa sa Allah para sa resulta.
3. Ang kumbinasyon ng pagtitiis at pagtitiwala sa Allah ay nagbibigay sa mananampalataya ng kapayapaan ng puso at lakas upang harapin ang anumang pagsubok sa buhay.
4. Ang Paraiso ay hindi nakakamit sa pamamagitan lamang ng pagnanais, kundi sa pamamagitan ng tunay na pagsisikap, pagtitiis sa pagsunod sa Allah, at pag-iwas sa Kanyang mga ipinagbabawal.
5. Ang pag-asa sa Allah lamang at hindi sa mga nilikha ay nagpapalaya sa tao mula sa pagkabalisa at pag-aalala, at nagtuturo sa kanya na ang lahat ng bagay ay nasa Kamay ng Allah.