Сураи Аль Имран Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кофиронро дороиҳо ва фарзандонашон ҳаргиз аз азоби Худо нараҳонад. Онҳо…

Аль Имран · 10/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ ۝١٠

🔤 Transliteration

Innal lazeena kafaroo lan tughniya `anhum amwaaluhum wa laaa awlaaduhum minal laahi shai`anw wa ulaaa`ika hum waqoodun Naar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Кофиронро дороиҳо ва фарзандонашон ҳаргиз аз азоби Худо нараҳонад. Онҳо худ ҳезуми оташи ҷаҳаннаманд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки дар оят равшансозӣ мехоҳанд:

«كفر»: инкор ва рад кардани ҳақиқати дин, яъне кофир шудан ба Худо ва паёмбаронаш.
«لن تغني»: ҳеҷ суде намерасонад ва наметавонад зарарро дур кунад.
«وقود»: ҳеҷ чизе, ки бо он оташ афрӯхта мешавад, яъне ҳезум.

Тафсири оят:

Ҳамоно касоне, ки ба Худованд ва паёмбаронаш имон наоварданд ва ҳақиқатро инкор карданд, дороиҳо ва фарзандони онҳо ҳеҷ гуна суде ба онҳо намерасонанд ва аз азоби Худо чизе дур намекунанд — на дар дунё ва на дар охират. Ин гуна одамон дар рӯзи қиёмат ҳезуми оташи ҷаҳаннам мебошанд, ки бо он афрӯхта мешавад. Яъне, молу фарзанд, ки одатан дар дунё сабаби наҷот ва ёрӣ мешаванд, барои кофирон ҳеҷ фоидае надоранд ва онҳоро аз азоби Худо наҷот дода наметавонанд. Онҳо худ ҳезуми оташи дӯзах хоҳанд буд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки сарвату фарзанд набояд сабаби ғурур ва фаромӯш кардани Худо шаванд, зеро онҳо дар рӯзи қиёмат ҳеҷ суде намерасонанд, агар имон ва амали солеҳ набошад.
Ин оят моро ба имон ва амали некӯ тарғиб мекунад, то ки дар охират аз азоби Худо наҷот ёбем.
Ин оят нишон медиҳад, ки адлу инсофи Худо комил аст: касоне, ки ҳақиқатро инкор карданд ва ба ҷойи имон ба дунё ва молу фарзанд такя карданд, дар охират ҷазои худро мебинанд.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки танҳо имон ва амали солеҳ сабаби наҷот дар охират аст, на молу фарзанд ва на қудрату мақом.

📜 Оят 8-12 — Сураи Аль Имран

8رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً ۚ إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ

Эй Парвардигори мо, аз он пас, ки моро ҳидоят кардаӣ, дилҳои моро ба ботил моил масоз ва раҳмати худро бар мо ато бикун, ки ту бахшояндаӣ!

9رَبَّنَا إِنَّكَ جَامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لَّا رَيْبَ فِيهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُخْلِفُ الْمِيعَادَ

Эй Парвардигори мо, ту мардумро дар он рӯзе, ки ҳеҷ шакке дар он нест, гирд меоварӣ. Ба яқин, ки Худо аз ваъда хилоф накунад!

10إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَن تُغْنِيَ عَنْهُمْ أَمْوَالُهُمْ وَلَا أَوْلَادُهُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئًا ۖ وَأُولَٰئِكَ هُمْ وَقُودُ النَّارِ

Кофиронро дороиҳо ва фарзандонашон ҳаргиз аз азоби Худо нараҳонад. Онҳо худ ҳезуми оташи ҷаҳаннаманд.

11كَدَأْبِ آلِ فِرْعَوْنَ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۚ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ ۗ وَاللَّهُ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Ба мисли Оли Фиръавн ва пешиниёнашон оёти моро такзиб карданд (дурӯғ бароварданд). Пас Худо ононро ба ҷазои гуноҳонашон бозхост кард. Ва уқубяти Худо сахт яст!

12قُل لِّلَّذِينَ كَفَرُوا سَتُغْلَبُونَ وَتُحْشَرُونَ إِلَىٰ جَهَنَّمَ ۚ وَبِئْسَ الْمِهَادُ

Ба кофирон бигӯй: «Ба зудӣ мағлуб хоҳед шуд ва дар ҷаҳаннам, он оромгоҳи бад, гирд хоҳед омад!»

← Оят 9 📖 Аль Имран Оят 11 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

10Оят

Тарҷума — Аль Имран 10

Сураи Аль Имран Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Кофиронро дороиҳо ва фарзандонашон ҳаргиз аз азоби Худо нараҳонад. Онҳо…

Сураи Оят 10/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 8–12. Ба Тоҷикӣ: Русский.