Sure Âl-i İmrân — Ayet 117

Kelime Anlamları:

• Sır: Şiddetli soğuk, dondurucu ayaz.
• Hars: Ekin, ziraat ürünü, tarla.
• Zulm: Bir şeyi yerli yerine koymamak, hakkı ihlal etmek, kişinin kendi aleyhine işlemesi.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kâfirlerin bu dünya hayatında yaptıkları harcamaların ve hayır adına ortaya koydukları amellerin boşa gideceğini, hiçbir fayda sağlamayacağını nefis bir benzetmeyle anlatmaktadır. Onların bu dünyada yaptıkları iyilikler, iyi bir karşılık bekleyerek harcadıkları mallar; şiddetli ve dondurucu bir soğuğun, kendilerinden hayır bekleyen bir topluluğun ekinine isabet edip onu yakıp kavurmasına, helâk etmesine benzetilmiştir. Nasıl ki o ekin, sahibinin emeğini ve umudunu boşa çıkarırsa, kâfirlerin amelleri de aynı şekilde heba olur. Onlar bu amellerinden dolayı ahirette hiçbir sevap ve karşılık bulamazlar. Çünkü imanları olmadığı için amelleri kabul şartını taşımamaktadır. Tıpkı o ekinin, üzerine gelen soğukla helâk olması gibi, onların amelleri de küfürleri sebebiyle yok olup gitmektedir.

Âyetin sonunda ise şu hakikat vurgulanır: "Allah onlara zulmetmedi, fakat onlar kendi kendilerine zulmediyorlardı." Yani Allah kimseye haksızlık etmez; ceza ve mükâfat tamamen adalet üzeredir. Onların amellerinin boşa gitmesi, Allah'ın bir zulmü değil, kendi küfürleri ve isyanları sebebiyle kendi elleriyle kendilerine ettikleri bir zulümdür. Çünkü onlar, Allah'ı inkâr ederek ve peygamberleri yalanlayarak bu sonucu kendileri hazırlamışlardır.

Bu âyet, müminler için büyük bir müjde ve uyarıdır. Ey iman edenler! Sizler Allah'a iman ettikten sonra yaptığınız her hayır, her harcama, her güzel amel; Allah katında saklanan ve kat kat artırılan bir hazinedir. Sakın ha, amellerinizin boşa gitmesine sebep olacak küfür ve isyandan uzak durun. İmanınızı koruyun, amellerinizi ihlasla yapın. Çünkü Allah'ın rahmeti ve lütfu, iman edip salih amel işleyenler içindir. Bu benzetme, bizlere dünya hayatının geçici olduğunu ve asıl olanın ahiret yurdunda Allah'ın rızasını kazanmak olduğunu hatırlatmaktadır. Ne mutlu o kimselere ki, imanları sayesinde amelleri kabul olunur ve onlar için tükenmez bir ecir vardır.