ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 117

የቁርአን ትርጉምና ማብራሪያ

1. የቃላት ማብራሪያ፦

• ምሳሌ (مَثَلُ)፦ አንድን ነገር ለማብራራት የሚሰጥ ንጽጽር ወይም ምሳሌ።
• የሚያወጡት (يُنفِقُونَ)፦ በምግባር ወይም በሌላ መንገድ የሚያወጡት ሀብት።
• ጠንካራ ቅዝቃዜ (صِرٌّ)፦ በጣም የሚቀዘቅዝ ኃይለኛ ንፋስ።
• አደከመችው/አጠፋችው (فَأَهْلَكَتْهُ)፦ ሙሉ በሙሉ አጠፋችው፣ ጥቅም የማይሰጥ አደረገችው።
• ራሳቸውን በደሉ (ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ)፦ በክህደትና በኃጢአት ራሳቸውን ጎዱ።

1. የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሁሉን የሚያውቅ ጠቢብ ነው። በዚህች አንቀጽ ውስጥ አላህ ለእኛ አንድ ግሩም ምሳሌ ሰጥቶናል። እነዚያ የካዱ ሰዎች በዚህች ዓለም ላይ ለመልካም ሥራ የሚሉት ወይም ለበጎ ነገር የሚያወጡት ሀብት፣ በኋላ ዓለም ላይ ዋጋ ያገኛሉ ብለው የሚጠብቁት ሁሉ፣ ምሳሌው እንደዚህ ነው፦ በውስጧ በጣም የሚቀዘቅዝ ኃይለኛ ንፋስ ያለባት አውሎ ነፋስ በአንድ ሕዝብ እርሻ ላይ ትነፍሳለች። እነዚያ ሰዎች ግን በክህደታቸውና በኃጢአታቸው ራሳቸውን በድለዋል። ስለዚህ ንፋሷ እርሻውን ሙሉ በሙሉ አጠፋችው፤ ከእርሻውም ምንም ጥቅም አላገኙም። እነሱ ብዙ ጥቅም ይጠብቁ ነበር፣ ነገር ግን ሁሉም ጠፋ።

እንደዚሁም እነዚያ የካዱ ሰዎች በዚህች ዓለም የሚሠሩት መልካም ሥራዎች ቢኖሩም፣ ክህደታቸው ሁሉንም ሥራዎቻቸውን ያጠፋል። በመጨረሻው ዓለም ምንም ዋጋ አያገኙም። አላህ እነሱን አልበደለም፤ አላህ ከመበደል የራቀ ነው። ነገር ግን እነሱ ራሳቸውን በደሉ፤ በአላህ በመካዳቸውና መልእክተኞቹን በማስተባበላቸው ምክንያት ራሳቸውን የጎዱ ሆኑ።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይሰጣል፦ ሥራችን ሁሉ በእምነት ላይ የተመሠረተ መሆን አለበት። እምነት የሌለው ሥራ እንደ ንፋስ አደከመው እርሻ ነው። አላህ ሁሉንም ሥራችንን በእምነትና በአላህ ፍላጎት እንድንሠራ ይጋብዘናል። ይህች ዓለም ጊዜያዊት ናት፤ የምንሠራው ሥራ ግን ለዘላለም ይቀራል። ስለዚህ ልባችንን በእምነት እናጠንክር፣ ሥራችንንም ለአላህ ብቻ አድርገን እናድርግ። አላህ ሁሉንም ሥራችንን ይቀበልልን።