Surah Aal-Imran — Aya 117

Ma’anonin Kalmomin:

• "Ṣirr": Sanyi mai tsanani wanda ke halaka abubuwa.
• "Ḥarth": Shuka ko noma da manomi ke yi domin samun amfani.

Tafsirin Ayar:

Misalin abin da kafirai suke ciyarwa a cikin wannan rayuwar duniya ta fuskar kyauta da taimako, suna tsammanin samun lada a kansa, kamar misalin wata iska mai tsananin sanyi da ta isa ga shukar wasu mutanen da suka zalunci kansu ta hanyar kafirci da rashin biyayya ga Allah, sai ta lalata shukar gaba ɗaya, ba su sami wani amfani a cikinta ba. Haka nan ciyarwar kafirai ba ta amfana su a Lahira, domin kafircinsu ya shafe ladan ayyukansu. Kuma Allah bai zalunce su ba wajen halaka ayyukansu, amma su ne suka zalunci kansu da kansu ta hanyar kafirci da ƙaryata Manzannin Allah.

Fa’idojin Ayar:

1. Ayyukan alheri ba su da amfani a wurin Allah idan ba su kasance bisa imani ba, domin imani shine tushen karɓar ayyuka.
2. Zaluncin da mutum ke yi wa kansa (ta hanyar kafirci da zunubai) shine babban dalilin ɓata ayyukansa, ba wai Allah yake zaluntar da shi ba.
3. Wannan ayar tana faɗakar da masu imani su riƙe imaninsu da kyawawan ayyuka, don su guji halaka kamar yadda iska ta halaka shukar mutanen da suka zalunci kansu.
4. Tana nuna cewa Allah Mai adalci ne, ba ya zalunci kowa, kuma duk wani sakamako mai kyau ko mara kyau yana biye da aikin mutum da kansa.