Surja Ali-Imran — Ajet 181

Kuptimet e fjalëve:

• Fakir (اللَّهُ فَقِيرٌ): I varfër, në kuptimin që i mungon diçka – Zoti është i lartësuar nga kjo.
• Aghniya' (أَغْنِيَاءُ): Të pasur, që kanë pasuri të mjaftueshme.
• Sanaktubu (سَنَكْتُبُ): Do t'i shkruajmë, do t'i regjistrojmë (në regjistrin e veprave).
• El-Harik (الْحَرِيقِ): Zjarri që djeg fort, zjarri i ndezur.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e dëgjoi dhe e regjistroi fjalën e atyre (çifutëve) që patën guximin të thonë: "Allahu është i varfër, e ne jemi të pasur!" – kjo ishte një shpifje e rëndë dhe fyerje ndaj Zotit, sepse ata e thanë këtë kur u kërkua që të jepnin sadaka dhe të bënin mirësi, por ata u përgjigjën me këtë fjalë të shëmtuar. Allahu i Lartësuar iu përgjigj atyre se Ai do t'i shkruajë këto fjalë të tyre në regjistrin e veprave, dhe gjithashtu do t'i shkruajë mëkatin e madh të baballarëve të tyre që i vranë profetët pa asnjë të drejtë – sepse ata ishin të kënaqur me atë vepër dhe e trashëguan atë. Pastaj, në Ditën e Gjykimit, do t'u thuhet atyre duke i ndëshkuar: "Shijoni tani dënimin e zjarrit që djeg fort!" – ky është ndëshkimi i tyre i merituar për fjalët e liga dhe veprat e këqija.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdes nga fjalët ndaj Zotit – ky ajet na mëson se çdo fjalë që themi për Allahun është e regjistruar, prandaj duhet të kemi frikë dhe respekt të madh kur flasim për Zotin tonë, dhe të mos përdorim fjalë që nuk i hije madhështisë së Tij.
2. Drejtësia e Allahut – Allahu nuk harron asnjë vepër, sado e vogël qoftë, dhe do ta shpërblejë secilin sipas veprave të tij – kjo na jep siguri se drejtësia hyjnore do të triumfojë në fund.
3. Pasojat e mendjemadhësisë – mendjemadhësia dhe nënvlerësimi i të tjerëve, siç bënë çifutët, të çon në shkatërrim; ndërsa përulësia para Allahut është rruga e shpëtimit.
4. Vlera e profetëve – ky ajet tregon se vrasja e profetëve është një mëkat i tmerrshëm, dhe se dashuria dhe respekti ndaj profetëve është pjesë e besimit tonë.
5. Paralajmërim nga zjarri – përmendja e zjarrit të ndezur na bën të mendojmë për jetën e përtejme dhe të përpiqemi që me veprat tona të mira të shpëtojmë nga ai dënim.