სურა ალ-იმრანი — აია 181

ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ მორწმუნეები დატოვოს იმ მდგომარეობაში, რომელშიც თქვენ იმყოფებით (როდესაც არ არის ცხადი, ვინ არის მორწმუნე და ვინ თვალთმაქცი), სანამ არ განასხვავებს უწმინდურს [თვალთმაქცს] კეთილისგან [მორწმუნისგან]. და ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ გაგიმხილოთ დაფარული. მაგრამ ალლაჰი ირჩევს თავისი მოციქულებიდან იმას, ვისაც ინებებს. მაშ, ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი მოციქულები; და თუ ირწმუნებთ და მოერიდებით (თქვენი ღმერთის სასჯელს), თქვენთვის იქნება დიადი ჯილდო.

და ნურც ისინი, ვინც ძუნწობენ იმაზე, რაც ალლაჰმა თავისი სიუხვით უბოძა მათ, იფიქრებენ, რომ ეს [ძუნწობა] მათთვის სიკეთეა. არა! პირიქით — ეს მათთვის ბოროტებაა. აღდგომის დღეს მათ კისერზე ჩამოეკიდებათ ის (სიმდიდრე), რომლის გაცემასაც ისინი ძუნწობდნენ. ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის მემკვიდრეობა, და ალლაჰმა იცის ის, რასაც თქვენ აკეთებთ.

ეს [სასჯელი] იმის გამო, რაც თქვენმა ხელებმა წინასწარ მოიმზადა [თქვენი ურწმუნოების, უსამართლობის, ბოროტებისა და ცოდვების გამო], და იცოდეთ, რომ ალლაჰი არ არის (თავისი) მსახურების მჩაგვრელი.

[ეს იუდეველები არიან] ისინი, რომლებმაც თქვეს (როდესაც ისლამისკენ მოუწოდეს მათ): «ალლაჰმა გვიანდერძა [გვიბრძანა] ჩვენ (თორაში), რომ არ ვირწმუნოთ არც ერთი მოციქული, სანამ არ მოვა ჩვენთან ისეთი (სასწაულით) — მსხვერპლით, რომელსაც ის ალლაჰს შესწირავს და რომელსაც ციდან ჩამოსული ცეცხლი შეჭამს [დაწვავს]». უთხარი (მათ), (ო, მოციქულო): «ჩემამდე უკვე მოვიდნენ თქვენთან მოციქულები ნათელი ნიშნებითა და მტკიცებულებებით, და იმითაც, რაც თქვენ თქვით [მსხვერპლით, რომელსაც ციდან ჩამოსული ცეცხლი წვავდა]. მაშ რატომ მოკალით ისინი, თუ მართლები ხართ იმაში, რასაც ამბობთ?»