Сураи Аль Имран Оят 181 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта Худо шунид сухани он касонро, ки мегуфтанд: «Худо бенавост…

Аль Имран · 181/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ ۝١٨١

🔤 Transliteration

Laqad sami`al laahu qawlal lazeena qaalooo innal laaha faqeerunw wa nahnu aghniyaaa`; sanaktubu maa qaaloo wa qatlahumul Ambiyaa`a bighairi haqqinw wa naqoolu zooqoo `azaaba Ihreeq

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Албатта Худо шунид сухани он касонро, ки мегуфтанд: «Худо бенавост ва мо тавонгарем». Гуфторашонро ва низ ин ки паёмбаронро ба ноҳақ мекуштанд, хоҳем навишт ва гӯем: «Бичашед азоби оташи сӯзонро!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкил:

سَمِعَ: шунид.
فَقِيرٌ: камбағал, ниёзманд.
أَغْنِيَاءُ: сарватмандон, бениёзҳо.
سَنَكْتُبُ: ба зудӣ менависем, сабт мекунем.
بِغَيْرِ حَقٍّ: бе ҳақ, зулмона.
ذُوقُوا: бичашед.
عَذَابَ الْحَرِيقِ: азоби сӯзони оташ.

Тафсири оят:

Худованд бо таъкиди қавӣ хабар медиҳад, ки гуфтори яҳудиёнро шунидааст. Онҳо аз рӯи кибру ғурур ва душмании худ гуфта буданд, ки Худо камбағал аст ва аз мо қарз талаб мекунад, дар ҳоле ки мо сарватмандем. Ин сухани ношоиста ва дурӯғе буд, ки онҳо ба Парвардигори худ нисбат доданд. Худованд мефармояд, ки ин гуфтори онҳо ва инчунин кушторҳои ноҳаққононаи паёмбаронро, ки онҳо ба он розӣ буданд ва идома доданд, сабт мекунем ва ҳамаро ҷазо медиҳем. Дар рӯзи қиёмат ба онҳо гуфта мешавад, ки азоби сӯзони оташи дӯзахро бичашед. Ин оят нишон медиҳад, ки Худо аз ҳар сухан ва ҳар кирдори бандагон огоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз дониши Ӯ пинҳон намемонад, ва ҳар амале сазовори ҷазои худ хоҳад буд.

Фоидаҳои оят:

Худованд ҳамаи суханонро мешунавад ва ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест, бинобар ин банда бояд ҳамеша аз гуфтори ношоиста парҳез кунад.
Таҳқир ва камбуди нисбат додан ба Худо гуноҳи бузург аст ва сазовори ҷазои сахт мебошад.
Зулм ва куштор ба паёмбарон ва бандагони солеҳ ҳеҷ гоҳ бе ҷазо намемонад.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба амалҳои некӯ рӯй орем ва аз кибру ғурур ва дурӯғгӯӣ дурӣ ҷӯем.
Худованд одил аст ва ҳар амалро сабт мекунад, пас бояд ба некиҳо шитоб кунем ва аз бадиҳо тавба намоем.
Ин оят боиси ташвиқи банда ба сӯи тавозуъ, ростқавлӣ ва итоати Худованд мегардад, то аз азоби дӯзах наҷот ёбад ва ба раҳмати Ӯ ноил шавад.

📜 Оят 179-183 — Сураи Аль Имран

179مَّا كَانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِينَ عَلَىٰ مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ حَتَّىٰ يَمِيزَ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يَجْتَبِي مِن رُّسُلِهِ مَن يَشَاءُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۚ وَإِن تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا فَلَكُمْ أَجْرٌ عَظِيمٌ

Худо бар он нест, ки шумо мӯъминонро бад-ия ҳол, ки акнун ҳастед, раҳо кунад. Меозмояд, то нопокро аз пок ҷудо созад. Ва Худо бар он нест, ки шуморо аз ғайб биогоҳонад, вале баъзе аз паёмбаронашро, ки худ бихоҳад, бармегузинад. Пас ба Худо ва паёмбаронаш имон биёваред. Ва агар имон биёваред ва парҳезгорӣ кунед, аҷре азим ёбед!

180وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُم ۖ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۖ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُوا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

Онон, ки дар неъмате, ки Худо ба онҳо ато кардааст, бахилӣ мекунанд, напиндоранд, ки дар бахилӣ кардан барояшон хайр аст. На, шарр аст! Дар рӯзи қиёмат он чиро, ки дар бахшиданаш бухл меварзиданд, чун тавқе ба гарданашон хоҳанд озехт. Ва аз они Худост мероси осмонҳову замин ва Ӯ ба ҳар коре, ки мекунед, огоҳ аст!

181لَّقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ وَنَحْنُ أَغْنِيَاءُ ۘ سَنَكْتُبُ مَا قَالُوا وَقَتْلَهُمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَنَقُولُ ذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ

182ذَٰلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ

Ин ҷазои амалҳоест, ки пешопеш ба ҷой овардед вагарна Худованд ба бандагонаш ситам раво намедорад.

183الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَيْنَا أَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Касоне гуфтанд: «Моро бо Худо аҳдест, ки ба ҳеҷ паёмбаре имон наёварем, магар барои мо қурбоние биёварад, ки оташ онро бихӯрад». Бигӯ: «Пеш аз ман паёмбароне бо мӯъҷизаҳо ва он чи акнун мехоҳед, омадаанд, агар рост мегӯед, чаро онҳоро куштед?»

← Оят 180 📖 Аль Имран Оят 182 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

181Оят

Тарҷума — Аль Имран 181

Сураи Аль Имран Оят 181 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Албатта Худо шунид сухани он касонро, ки мегуфтанд: «Худо бенавост…

Сураи Оят 181/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 179–183. Ба Тоҷикӣ: Русский.