Surat Ali Imran — Ayat 41

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• آيَةً (āyatan): tandha utawa pratandha.
• رَمْزًا (ramzan): isyarat, yaiku ngomong nganggo obahe awak utawa driji, dudu nganggo lisan.
• الْعَشِيِّ (al-'asyiyyi): wayah sore, wiwit srengenge miring nganti surup.
• الْإِبْكَارِ (al-ibkāri): wayah esuk, wiwit fajar nganti wayah dhuha.

2) Tegesing ayat:

Nabi Zakariya banjur matur marang Allah: "Dhuh Pangeran kawula, mugi kersa paringi kula tandha minangka bukti bilih garwa kula saestu ngandhut." Allah nuli ngandika: "Tandha kanggo kowe yaiku kowe ora bisa ngomong karo wong akeh sajrone telung dina telung bengi, kajaba mung nganggo isyarat utawa patraping tangan, senajan awakmu ora nandhang lara apa-apa lan isih waras. Mulane, ing sajrone wektu iku, akeh-akehaa anggonmu ngeling lan nyebut asmane Pangeranmu, lan nyuwun pangapunten sarta memuji marang Panjenengane ing wayah sore lan wayah esuk."

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Mirsani lan Maha Ngabulake panyuwune para kawulane kang tulus atine. Nalika Nabi Zakariya nyuwun tandha minangka bukti, Allah langsung paring wangsulan kang cetha.
• Tandha kang diparingake Allah marang Nabi Zakariya iku dudu penyakit, nanging mung ora bisa ngomong karo manungsa sauntara wektu. Iki nuduhake yen Allah iku Maha Kuwasa ngatur kahanan apa wae tanpa kudu ana sebab kang lumrah.
• Sajrone wektu ora bisa ngomong karo manungsa, Nabi Zakariya diprentah supaya akeh dzikir lan tasbih. Iki mulangake marang kita yen saben kahanan, senajan katon angel utawa aneh, kudu tetep digunakake kanggo ngeling marang Allah.
• Dzikir lan tasbih iku ora ana wektu tartamtu, bisa dilakoni ing wayah sore lan wayah esuk. Iki nuduhake yen wong mukmin iku kudu tansah cedhak karo Allah ing saben wayah.
• Ayat iki ngajarake supaya kita ora mung nyuwun tandha utawa bukti marang Allah, nanging uga kudu gelem nampa apa kang diparingake Allah kanthi ati kang legawa lan tansah syukur.
• Kanthi akeh dzikir lan tasbih, ati dadi tentrem lan luwih kuwat ngadhepi ujian urip. Iki dadi daya tarik kanggo sapa wae kang kepengin urip tentrem lan cedhak karo Allah.
• Kisah iki nuduhake yen para nabi uga padha nyuwun tandha marang Allah, mula kita minangka umate kudu luwih akeh nyuwun lan ngakoni yen kita iki mung kawula kang ringkih.
• Ayat iki ngajak kita supaya tansah ngeling marang Allah ing saben kahanan, amarga dzikir iku dadi tandha katresnane wong mukmin marang Pangerane.