Аль Имран сүресі — Аят 41

1. Сөздердің мағынасы:

• آيَةً (аят): белгі, дәлел, ишара.
• رَمْزًا (рамз): ишара, ым, белгі беру.
• الْعَشِيِّ (әл-аши): күн батқанға дейінгі уақыт, яғни түстен кейінгі кеш мезгілі.
• الْإِبْكَارِ (әл-ибкар): таңның атысы, ертеңгі уақыт.

1. Аяттың тәпсірі:

Зәкария (ғ.с.) Раббысына: «Уа, Раббым! Маған әйелімнің жүкті болғанына белгі бер» деп сұрады. Ол бұл белгіні қуанышқа бөлену және Аллаға шүкір ету үшін сұрады. Алла Тағала оған: «Сенің белгің — үш күн бойы адамдармен тек ишара арқылы ғана сөйлесе аласың, тілің сөйлемейді. Бұл кемістік емес, денсаулығың да, денең де сау болады. Тек осы үш күн ішінде адамдармен сөйлесуге тілің келмейді» деді. Осы кезеңде Зәкария (ғ.с.) Алланы көп еске алып, кешке және таңертеңгі уақытта Раббысын мадақтап, дәріптеп, мадақтау айтуға тиіс болды. Бұл белгі оның дұғасының қабыл болғанын және ұлының туылатынын білдіретін белгі еді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алла Тағала құлдарының дұғасын естиді және оларға жауап береді. Зәкария (ғ.с.) сияқты шын жүректен сұраған адамның тілегі қабыл болады.
• Алланың берген белгілері мен мұғжизалары адамды шүкіршілікке және құлшылыққа бастайды. Зәкария (ғ.с.) белгіні шүкірін арттыру үшін сұрады.
• Қиындық пен сынақ кезінде де Алланы еске алу, зікір айту және мадақтау — мүміннің басты парызы. Тіл сөйлемесе де, жүрек Алланы еске алудан тоқтамауы керек.
• Таңертеңгі және кешкі уақыттар — Алланы мадақтауға ерекше құнды уақыттар. Бұл уақыттардағы зікір мен мадақтың сауабы зор.
• Алла Тағала құлдарына жеңілдік пен мейірімділік танытады. Зәкария (ғ.с.) тілінің сөйлемеуі — оның денсаулығына зиян емес, тек уақытша белгі болды. Бұл Алланың хикметі мен мейірімін көрсетеді.
• Бұл аят мұсылмандарды Аллаға деген сенімдерін нығайтуға, дұға етуге, шүкіршілік етуге және әрдайым Алланы еске алуға шақырады. Ислам — бұл Алламен байланысты үзбейтін, әрқашан Оған жалбарынатын дін.