Sura Al-Imran — Werset 41

Znaczenie słów:

• Āyah (آيَةً) – znak, dowód, cud.
• Ramzan (رَمْزًا) – gest, sygnał, skinienie, porozumiewanie się bez słów.
• Al-‘Ashiyy (الْعَشِيّ) – czas od południa (po zejściu słońca z zenitu) do zachodu słońca.
• Al-Ibkār (الْإِبْكَار) – czas od świtu (pojawienia się drugiego świtu) do przedpołudnia.

Tafsir (interpretacja):

Zachariasz (pokój z nim), gdy ogłoszono mu radosną wieść o narodzinach syna Jana (Jahja), poprosił swojego Pana: „Panie mój, uczyń mi znak” – czyli wskaż mi oznakę, dzięki której poznam, że ta obietnica się spełni, abym mógł się cieszyć i napełnić radością oraz tym bardziej oddawać się Tobie w wdzięczności i uwielbieniu.

Bóg odpowiedział mu: „Twoim znakiem będzie to, że nie będziesz mógł mówić do ludzi przez trzy dni (wraz z ich nocami), z wyjątkiem gestów i sygnałów” – a więc jego język zostanie związany w rozmowie z ludźmi, choć pozostanie zdrowy i bez żadnej wady. Było to cudowne wydarzenie – mógł porozumiewać się jedynie za pomocą znaków, np. wskazując palcem, a jednocześnie jego język pozostawał sprawny do wspominania Boga i wysławiania Go.

Następnie Bóg nakazał mu: „Wspominaj swego Pana wiele i wysławiaj Go wieczorem (al-‘asziyy) i rankiem (al-ibkār)” – czyli oddawaj cześć Bogu i módl się w tych dwóch porach dnia, gdyż są one szczególnie błogosławione. Było to dla niego pocieszeniem i sposobem na wypełnienie czasu, gdy nie mógł rozmawiać z ludźmi – aby całą swoją uwagę skierował na Boga.

Korzyści płynące z tej ajat:

1. Pokora wobec Boga i proszenie o znaki – Zachariasz, mimo że był prorokiem, prosił Boga o znak dla uspokojenia serca. Uczy nas to, że proszenie Boga o utwierdzenie w wierze i spokój serca jest czymś pięknym i dozwolonym.
2. Cierpliwość w trudnościach – Gdy Bóg związał język Zachariasza na trzy dni, nie narzekał on, lecz wykorzystał ten czas na jeszcze większe wspominanie Boga. To lekcja, że każdą trudność można zamienić w okazję do zbliżenia się do Allaha.
3. Wartość wspominania Boga (dhikr) – Nakaz „wspominaj Pana swego wiele” pokazuje, że dhikr jest pokarmem dla duszy i źródłem siły w każdej sytuacji – zarówno w radości, jak i w trudnościach.
4. Znaczenie modlitwy o świcie i wieczorem – Wskazanie na konkretne pory (al-‘asziyy i al-ibkār) uczy nas, że niektóre chwile są szczególnie cenne dla oddawania czci, a wytrwałość w nich przynosi ogromne nagrody.
5. Moc gestów i znaków w komunikacji – Nawet gdy człowiek nie może mówić, może przekazywać dobro i porozumiewać się z innymi w sposób właściwy. Islam uczy nas szukania rozwiązań, a nie poddawania się przeszkodom.
6. Radość z darów Boga – Znak, który otrzymał Zachariasz, był dla niego źródłem radości i nadziei. Uczy nas, że Bóg odpowiada na szczere prośby swoich sług i obdarza ich tym, co jest dla nich najlepsze.